Księżniczka Kaja i tajemnica szarych zabawek

— Bajka do czytania —

W krainie wiecznych śniegów, wśród świerkowych lasów, stał mały, przytulny zamek. Mieszkała w nim księżniczka Kaja – dziewczynka o oczach jak wiosenne niebo i sercu pełnym ciepła. Każdego wieczoru patrzyła przez okno na migoczące gwiazdy i marzyła o wielkiej przygodzie.

Pewnego grudniowego dnia, gdy za oknem sypał gęsty śnieg, do zamku zapukał mały elf. Miał niebieską czapeczkę i srebrne trzewiczki, a na plecach dźwigał malutki plecak. – Jestem Migotka – przedstawił się z uśmiechem. – Przysyła mnie Mikołaj. Potrzebujemy waszej pomocy!

Księżniczka Kaja i jej przyjaciel rycerz Florek natychmiast wysłuchali elfa. Okazało się, że złośliwy chochlik Kostek rzucił czar na wszystkie zabawki w pracowni Mikołaja. Zabawki stały się szare, smutne i nie chciały się bawić. Tylko prawdziwy rycerz z odważnym sercem mógł zdjąć zaklęcie.

Florek bez wahania zgodził się pomóc. Włożył swój lśniący hełm, a Kaja przyczepiła do płaszcza małą gwiazdkę – prezent od Mikołaja z ubiegłego roku. Razem z Migotką ruszyli w drogę. Szli przez zaczarowany las, gdzie świerki tańczyły w rytm wiatru, a śnieżynki wirowały wokół nich.

W warsztacie Mikołaja zobaczyli wielki bałagan. Szare misie, lalki i samochodziki leżały smutno na półkach. Mikołaj siedział przy kominku i głaskał brodę. – Witajcie, przyjaciele! – powiedział cicho. – Bez waszej pomocy dzieci nie dostaną prezentów. Florek stanął pośrodku sali, wyciągnął rękę i wypowiedział słowa odwagi: – Dzielni jesteśmy, pomóc chcemy, szary czar niech zniknie stąd!

Nagle wszystkie zabawki zaczęły iskrzyć i wracać do swoich kolorów. Misie stały się brązowe, lale różowe, a samochodziki czerwone. Chochlik Kostek, widząc to, spuścił głowę i przeprosił za swój żart. Mikołaj uśmiechnął się i wręczył Kai i Florkowi po złotym dzwoneczku.

Powrót do zamku był pełen śmiechu. Elf Migotka żegnał ich przy bramie, mówiąc: – Dziękuję, że jesteście tacy odważni i dobrzy. Gdy wrócili, księżniczka Kaja poczuła, że oczy same jej się zamykają. Położyła się do łóżka, a Florek postawił przy jej poduszce małego pluszowego misia – jednego z odczarowanych.

Księżniczka Kaja ułożyła się wygodnie w swoim łóżku. Przez okno wpadało srebrne światło księżyca, a na niebie mrugały do niej znajome gwiazdy. Zamknęła oczy i uśmiechnęła się – wiedziała, że to była najlepsza przygoda przed snem.