Elfy i tajemniczy gość

— Bajka do czytania —

W krainie śniegu i lodu, na dalekiej Północy, mieszkały małe elfy. To one pomagały Świętemu Mikołajowi pakować prezenty dla wszystkich dzieci na świecie. Każdego roku przed Gwiazdką w warsztacie panował wielki ruch. Elfy śpiewały, pakowały i kleiły, a Mikołaj sprawdzał listy.

Najmniejszym elfem był Tupcio. Miał on bardzo ważne zadanie – naklejał kokardki na paczki. Lubił swoją pracę, ale czasem czuł się niepotrzebny. „Wielkie elfy robią tak wiele” – myślał smutno. Często siadał w kącie i patrzył, jak inni pracują.

Pewnego dnia do warsztatu wpadł podekscytowany list. „Drogi Mikołaju” – przeczytał Tupcio. „Proszę o prezent dla mojej siostry, która jest chora”. W liście było tyle ciepła, że elfik poczuł, iż musi pomóc. Pobiegł do biurka Mikołaja, by powiedzieć o liście.

Mikołaj wysłuchał Tupcia uważnie. „Dziękuję ci” – powiedział z uśmiechem. „Właśnie skończyły się gwiazdkowe wstążki, a ta paczka potrzebuje czegoś wyjątkowego. Czy możesz znaleźć coś ładnego?” Tupcio poczuł się ważny. Z zapałem ruszył na poszukiwania.

Przeszukał cały magazyn, ale znalazł tylko zwykłe sznurki. „To nie może tak być” – westchnął. Wtedy przypomniał sobie o starej skrzyni na strychu. Wdrapał się po drabinie i otworzył wieko. W środku leżały kolorowe wstążki, które elfy kiedyś dostały od Mikołaja.

Tupcio wybrał najpiękniejszą – srebrną z małymi gwiazdkami. Zaniósł ją do warsztatu. „Popatrzcie, co znalazłem!” – zawołał. Elfy otoczyły go, zachwycone. Razem ozdobili paczkę, a Mikołaj postawił na niej pieczątkę. „Teraz ta paczka jest wyjątkowa” – powiedział z dumą.

Tej nocy Tupcio nie mógł zasnąć z radości. Pomyślał, że nawet małe elfy mogą zrobić coś wielkiego. Rano wszystkie elfy dostały od Mikołaja małe odznaki. Każdy dostał taką samą – bo każdy był ważny. I tak Tupcio zrozumiał, że pomoc innych jest jak iskierka, która rozświetla mrok.

Wieczorem Tupcio usiadł na parapecie i patrzył na gwiazdy. Był dumny, że pomógł komuś, kogo nawet nie znał. Wiedział, że za rok też będzie czekać na listy. A potem zamknął oczy i zasnął, a jego sen był pełen śmiechu i kolorowych wstążek.