Bajka o dziewczynce i kotku dla 6 latka

— Bajka do czytania —

Zosia miała sześć lat i mieszkała w małym domku na skraju lasu. Pewnego dnia, gdy bawiła się na podwórku, usłyszała ciche miauczenie dochodzące spod krzaka porzeczek.

Zosia ostrożnie rozsunęła gałązki i zobaczyła malutkiego, szarego kotka o wielkich, zielonych oczach. Kotek drżał z zimna i wyglądał na bardzo samotnego. Dziewczynka przykucnęła i wyciągnęła rękę, a kotek nieśmiało przysunął się, by dotknąć jej nosem.

Zosia wzięła kotka na ręce i pobiegła do domu. mama uśmiechnęła się i powiedziała, że mogą go zatrzymać, jeśli będą się nim opiekować. Dziewczynka nazwała go Mruczek, bo od razu zaczął mruczeć, gdy tylko pogłaskała go po brzuszku.

Przez pierwsze dni Mruczek był bardzo nieśmiały. Chował się za kanapą i tylko od czasu do czasu wychylał swój szary nosek. Zosia przynosiła mu miseczkę mleka i świeżą wodę, a kotek powoli zaczynał ufać nowej przyjaciółce.

Pewnego wieczoru Zosia poszła spać, ale nie mogła zasnąć. Usłyszała, jak Mruczek cicho puka łapką do jej drzwi. Otworzyła je i kotek wskoczył na jej łóżko, położył się obok i zaczął mruczeć. Zosia pogłaskała go i oboje zasnęli spokojnie.

Od tej pory każdego wieczoru Mruczek przychodził do Zosi. Siadał na jej poduszce i mruczał swoją kołysankę. Zosia mówiła mu o swoim dniu, o zabawach w piaskownicy i o tym, jak bardzo go lubi. A kotek patrzył na nią swoimi zielonymi oczami i słuchał.

Kiedy Zosia była smutna, Mruczek kładł jej łapkę na dłoni. Kiedy się cieszyła, on skakał wokół niej jak piłka. Nauczyli się, że przyjaźń to nie tylko zabawa, ale też bycie ze sobą, gdy jest trudno.

Mijały tygodnie, a Mruczek przestał być nieśmiały. Teraz to on pierwszy wychodził na spotkanie Zosi, gdy wracała z przedszkola. Siadał na parapecie i machał ogonkiem, a ona śmiała się i mówiła: „Mruczku, wróciłam!”