Bajka o Iskierce i trzech iskierkach

— Bajka do czytania —

W krainie Muszelek, gdzie niebo mieniło się kolorami zachodu słońca, mieszkała mała dziewczynka o imieniu Iskierka. Miała długie złote włosy i oczy jak dwa błękitne jeziora. Każdego wieczoru, przed snem, lubiła patrzeć na gwiazdy i zastanawiać się, jaka jest naprawdę.

Pewnego dnia Iskierka spotkała w ogrodzie trzy inne dziewczynki: Rózię, Basię i Zosię. Każda z nich była inna. Rózia uwielbiała tańczyć, Basia malować, a Zosia śpiewać. Iskierka poczuła się nagle smutna, bo nie wiedziała, co sama potrafi najlepiej.

– Zobaczcie – powiedziała cichutko – ja nie umiem ani tak pięknie wirować, ani tworzyć kolorowych obrazów, ani śpiewać jak ptaszek. Może jestem zupełnie zwyczajna?

Rózia uśmiechnęła się i wzięła Iskierkę za rękę. – Każda z nas jest inna, ale każda ma w sobie iskierkę – powiedziała. – Może twoja iskierka jeszcze nie zaświeciła, ale na pewno jest wyjątkowa.

Basia przyniosła pędzel i farby. – Pomalujmy razem niebo – zaproponowała. Iskierka chwyciła pędzel i zaczęła malować. Jej pociągnięcia były delikatne, a kolory mieszały się jak w tęczy. Nagle na płótnie pojawił się uśmiechnięty księżyc i gwiazdy tańczące wokół niego.

– Och, jakie to piękne! – zawołała Zosia. – Masz w sobie dar tworzenia magii pędzlem! Iskierka spojrzała na swój obraz i poczuła ciepło w sercu. Zrozumiała, że nie trzeba umieć wszystkiego – wystarczy robić to, co sprawia radość.

Od tego dnia dziewczynki bawiły się razem każdego popołudnia. Rózia uczyła Iskierkę tańca, Basia pokazywała, jak mieszać kolory, a Zosia śpiewała kołysanki. Iskierka zaś malowała dla nich piękne obrazy, które rozwieszały w swoich pokojach.

Kiedy nastał wieczór, Iskierka położyła się do łóżka. Przez okno widać było gwiazdy, a one mrugały do niej przyjaźnie. – Każda z nas świeci inaczej – szepnęła do siebie – i to jest najpiękniejsze. Zamknęła oczy, a wokół niej zapanowała cisza, taka dobra i spokojna, jak bycie z przyjaciółmi.