Kolorowe Skrzaty i Tajemnica Przyjaźni

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym miasteczku mieszkały trzy przyjaciółki: Marysia, Zosia i Kasia. Każda z nich miała inny kolor włosów: Marysia złote jak słońce, Zosia brązowe jak ziemia, a Kasia czarne jak noc. Pewnego dnia usłyszały smutną wiadomość – wszystkie ptaki w okolicy przestały śpiewać.

Dziewczynki postanowiły pomóc. Marysia zaproponowała, że pójdzie nad rzekę, bo tam najczęściej słyszała śpiew. Zosia chciała sprawdzić las, a Kasia – łąkę. – Każda z nas pójdzie w swoją stronę, a potem spotkamy się na skraju wsi – powiedziała Marysia.

Marysia nad rzeką spotkała skrzata o imieniu Błękitek. – Ptaki nie śpiewają, bo zgubiły swoją melodię – powiedział smutno. – Może ty możesz im pomóc? Masz złote serce i ciepły uśmiech. Marysia zaśpiewała cichą kołysankę, a ptaki zaczęły nucić razem z nią.

Zosia w lesie znalazła skrzata Liściuszka. – Ptaki nie śpiewają, bo zapomniały, jak ważne jest dzielenie się radością – powiedział. Zosia pokazała mu, jak można zrobić koronę z liści. Ptaki zobaczyły i zaczęły ćwierkać z zachwytu.

Kasia na łące spotkała skrzata Gwiazdora. – Ptaki nie śpiewają, bo potrzebują kogoś, kto je wysłucha – szepnął. Kasia usiadła na trawie i bardzo uważnie słuchała ciszy. Po chwili ptaki zaczęły śpiewać, bo poczuły się ważne.

Dziewczynki wróciły na skraj wsi i opowiedziały sobie, co się wydarzyło. – Każda z nas pomogła inaczej – zauważyła Marysia. – I razem sprawiłyśmy, że ptaki znów śpiewają – dodała Zosia. – To dlatego, że jesteśmy przyjaciółkami – uśmiechnęła się Kasia.

Od tej pory w miasteczku ptaki śpiewały jeszcze piękniej. A dziewczynki zrozumiały, że każdy ma swój dar, a przyjaźń sprawia, że te dary stają się czymś wspaniałym. Wieczorem usiadły na werandzie i patrzyły na gwiazdy.

– Dobranoc, przyjaciółki – szepnęła Marysia. – Dobranoc – odparły Zosia i Kasia. Gwiazdy migotały nad nimi, a ptaki nuciły cichutką kołysankę. Sen przyszedł lekko jak piórko i wszystko wokół stało się spokojne i ciche.