Domek na Drzewie

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domki były kolorowe jak tęcza, mieszkała gromadka przyjaciół: Zosia, Janek, Ola i Kuba. Każde z nich miało swoje ulubione zabawy, ale najbardziej lubili spędzać czas razem.

Pewnego słonecznego dnia, gdy ptaki śpiewały wesoło, Zosia zawołała: „Zbudujmy domek na drzewie!” Wszyscy podskoczyli z radości. „Tak! Będzie nasza kryjówka!” – krzyknął Janek. Pobiegli do starego dębu w ogrodzie.

Każde dziecko miało inny pomysł. Zosia chciała różowe ściany i firanki z kwiatków. Janek marzył o drabince linowej, by wchodzić jak prawdziwi piraci. Ola wymyśliła huśtawkę, a Kuba tajemne przejście z gałęzi. Zaczęli się kłócić: „Moje jest lepsze!” – wołali.

Usiedli pod drzewem smutni. Wtedy Ola powiedziała cicho: „A gdybyśmy zrobili wszystko po trochu?” Zosia spojrzała na nią i uśmiechnęła się. „Może masz rację. Wtedy każdy będzie zadowolony.” Janek i Kuba kiwnęli głowami.

Zaczęli pracować razem. Zosia malowała ściany na różowo, Janek wiązał linę na drabinkę, Ola mocowała huśtawkę, a Kuba ukrył wejście za liśćmi. Pomagali sobie nawzajem: gdy komuś coś spadało, ktoś inny podawał narzędzie. Śmiali się i śpiewali piosenki.

Po kilku godzinach domek był gotowy. Był kolorowy, miał drabinkę, huśtawkę i tajemne drzwiczki. Dzieci weszły do środka i poczuły się jak w zaczarowanym pałacu. „Udało się!” – krzyknęli wszyscy razem.

Wieczorem, gdy zrobiło się ciemno, wsiedli do domku i patrzyli przez okno na gwiazdy. Kuba powiedział: „Gdybyśmy się nie dogadali, nie mielibyśmy tego wszystkiego.” Zosia przytuliła Olę: „Dziękuję, że wpadłaś na ten pomysł.”

W domku na drzewie zrobiło się cicho i przytulnie. Gwiazdy mrugały do dzieci, a one, zmęczone całodniową pracą, zasnęły słodko, tuląc się do siebie. Dobranoc, małe przyjaciółki i przyjaciele, śpijcie dobrze.