Bajka o Iskierce, która chciała być jak Słońce

— Bajka do czytania —

Mała Iskierka mieszkała na końcu promienia słońca. Każdego ranka patrzyła, jak wielkie, złote Słońce wstaje nad łąką i rozświetla wszystko dookoła.

– Jak chciałabym być taka duża i jasna jak Słońce – westchnęła Iskierka. – Wtedy wszyscy by mnie widzieli i cieszyli się moim blaskiem.

Słońce usłyszało jej smutek. Uśmiechnęło się ciepło i powiedziało: – Każdy ma swoje małe światełko. Twoje też jest ważne.

Iskierka nie była pewna. Pofrunęła więc nad łąkę, żeby zapytać innych. Spotkała biedronkę, która siedziała na listku.

– Biedronko, czy widzisz moje światełko? – zapytała nieśmiało Iskierka. Biedronka spojrzała i uśmiechnęła się: – Oczywiście! Dzięki tobie widzę, gdzie jest mój domek w trawie.

Iskierka poleciała dalej. Zobaczyła mrówkę niosącą ziarenko. – Mrówko, czy moje światło jest dla ciebie ważne? – spytała. Mrówka kiwnęła główką: – Tak! Gdy jesteś blisko, nie gubię drogi do mrowiska.

Iskierka poczuła, jak robi jej się ciepło w środku. Nie była wielka jak Słońce, ale jej malutki blask pomagał innym. I to było cudowne.

Gdy zapadł zmrok, Iskierka wróciła na swoje miejsce. Słońce schowało się za horyzontem, a na niebie pojawiły się gwiazdy. Iskierka zamknęła oczy i szepnęła: – Jestem mała, ale też daję światło. I to wystarczy.