Bajka o dzidziusiach, które uczyły się dzielić

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym pokoju mieszkała Misia Zuzia. Miała mięciutkie futerko w kolorze miodu i wielkie, błyszczące oczy. Obok niej, na poduszce, leżał króliczek Tofik, cały biały jak puch.

Pewnego dnia Zuzia dostała od mamy nową zabawkę – kolorową piramidę z krążkami. Była taka piękna! Zuzia ułożyła ją na dywanie i zaczęła układać krążki od największego do najmniejszego.

Tofik ciekawie przyglądał się z daleka. Chciał też spróbować, ale bał się, że Zuzia mu nie pozwoli. Usiadł cichutko w kąciku i patrzył tęsknym wzrokiem.

Zuzia zauważyła, że króliczek jest smutny. Podeszła do niego i podała mu jeden krążek. – Chcesz pobawić się ze mną? – zapytała cichutko. Tofik uśmiechnął się i skinął główką.

Razem układali piramidę. Zuzia dawała Tofikowi krążki, a on dokładał je na zmianę. Co chwilę wybuchali śmiechem, bo krążki czasem spadały i turlały się po podłodze.

Kiedy piramida była gotowa, oboje klasnęli w łapki. – Dziękuję, że się podzieliłaś – powiedział Tofik. – Dzielenie się jest fajne – odpowiedziała Zuzia. – Teraz wiem, że razem jest weselej.

Wieczorem mama przytuliła Zuzię i Tofika. – Jesteście wspaniali, że umiecie się dzielić – szepnęła. Zuzia ziewnęła szeroko, a Tofik wtulił się w jej mięciutkie futerko.

Gwiazdy na niebie migotały cichutko, a w pokoju zapanowała cisza. Zuzia i Tofik zamknęli oczy, marząc o jutrzejszej wspólnej zabawie. Dobranoc, dzidziusie – szepnął wiatr za oknem.