Bajka o duszku Kacperku

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, w starym dworku mieszkał duszek Kacperek. Był malutki, biały i puszysty jak obłoczek. Nie straszył, tylko cichutko pływał w powietrzu i szukał przyjaciół.

Pewnego wieczoru Kacperek spojrzał przez okno i zobaczył chłopca o imieniu Tomek. Tomek płakał, bo zgubił swoją ulubioną maskotkę – pluszowego zajączka. – Biedny Tomek – szepnął Kacperek. – Muszę mu pomóc!

Kacperek wyleciał przez uchylone okno i poleciał prosto do pokoju Tomka. – Nie bój się – powiedział cicho. – Jestem Kacperek, duszek przyjaciel. Szukam twojego zajączka. Razem go znajdziemy.

Tomek przestał płakać. – Naprawdę mi pomożesz? – spytał. – Oczywiście – odparł Kacperek. – Gdzie się bawiłeś ostatnio? – W ogrodzie, pod jabłonią – odpowiedział chłopiec.

Razem poszli do ogrodu. Kacperek unosił się nad trawą, a Tomek świecił latarką. Nagle Kacperek zobaczył coś różowego pod liśćmi. – To on! – zawołał. Zajączek był cały, tylko trochę wilgotny od rosy.

Tomek przytulił maskotkę. – Dziękuję, Kacperku! Jesteś najlepszym duszkiem na świecie. – Ja też mam przyjaciela – uśmiechnął się duszek. – Lubię pomagać i sprawiać radość. To takie miłe!

Potem Kacperek zaprowadził Tomka do łóżka. – Położysz się? – spytał. – Za chwilę, najpierw muszę opowiedzieć dobranocną historię zajączkowi – odparł Tomek ziewając. Kacperek usiadł na poduszce i słuchał.

Kiedy Tomek zasnął, Kacperek zamknął oczy i szepnął: – Dobranoc, przyjacielu. Niech ci się śnią gwiazdy i ciepłe promyki słońca. I wtedy w pokoju zrobiło się cicho, tylko gwiazdy migotały za oknem.

Następnego ranka Tomek obudził się z uśmiechem. Na parapecie leżał mały biały piórko – prezent od duszka. Od tej pory Kacperek często odwiedzał Tomka, ale zawsze po kryjomu, żeby nie przeszkadzać w nocy. A w miasteczku już wszyscy wiedzieli, że duszek Kacperek jest najlepszym przyjacielem, jakiego można mieć.