Dzień, w którym pies został królem

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Pogodna Łąka mieszkał wesoły, bury pies o imieniu Bury. Miał miękkie, kudłate uszy i ogon, który merdał jak wahadełko. Każdego dnia biegał po podwórku, witał listonosza i pomagał dzieciom szukać zgubionych piłek. Ale ostatnio Bury zauważył, że jego psi przyjaciele są smutni. Reksio z sąsiedztwa nie miał z kim bawić, a Łatka z drugiego końca ulicy często czekała sama na schodach.

Bury postanowił działać. Zebrał wszystkie psy z miasteczka na wielkie spotkanie pod starym dębem. – Słuchajcie – powiedział, merdając ogonem. – Każdy z nas jest wyjątkowy, ale nikt o tym nie pamięta. Zróbmy Dzień Psa! Będzie to dzień, w którym pokażemy ludziom, jak bardzo ich kochamy i jak wiele radości wnosimy do ich życia.

Pomysł spodobał się wszystkim. Każdy pies dostał zadanie: Reksio miał nauczyć dzieci aportowania, Łatka – pokazać, jak fajnie jest chodzić na spacery, a mały Kropka – przypomnieć, że każdy pies lubi być głaskany. Bury zajął się przygotowaniem plakatów i zaproszeń. Namalował na nich uśmiechnięte pyski i napisał: „Przyjdź i spędź czas ze swoim przyjacielem!”

Nadszedł wielki dzień. Na łące pojawiły się kolorowe balony, miski z wodą i mnóstwo piłek. Dzieci przyszły z rodzicami, a nawet pan listonosz przyniósł smakołyki. Reksio uczył dzieci, jak rzucać piłkę, Łatka oprowadzała wszystkich po ścieżkach, a Kropka siadał na kolanach i pozwalał się głaskać. Wszyscy śmiali się i bawili.

Pod koniec dnia Bury wszedł na małą scenę i powiedział: – Dziękuję wam, że pamiętaliście o nas. Każdy pies zasługuje na chwilę uwagi, bo przyjaźń to najpiękniejszy prezent. Ludzie zaczęli klaskać, a dzieci przytulały swoje psy. Nawet pani z cukierni przyniosła specjalne ciasteczka dla czworonogów.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, wszystkie psy położyły się na miękkiej trawie. Bury patrzył na gwiazdy, które powoli pojawiały się na niebie. Czuł, że to był najlepszy dzień w jego życiu. Jego przyjaciele byli szczęśliwi, a on wiedział, że zrobił coś ważnego.

Wrócił do domu, położył się w swoim koszyku i zamknął oczy. Przez okno wpadało światło księżyca, a z daleka słychać było ciche merdanie ogonów. Bury pomyślał: „Jutro znów będę biegał i bawił się, ale dziś – jestem królem świata”. I zasnął spokojnie, marząc o kolejnym Dniu Psa.