Bajka o Dniu Dziecka: Prezent od Słońca

— Bajka do czytania —

Wczesnym rankiem, w Dniu Dziecka, Zosia otworzyła oczy i uśmiechnęła się szeroko. Słońce wpadło przez okno złotymi promieniami, a w powietrzu unosił się zapach truskawek. – To mój dzień! – szepnęła, wyskakując z łóżka. Ale zastanawiała się, co tak naprawdę powinno się dostać w Dniu Dziecka.

Zosia pobiegła do ogrodu i spotkała wiewiórkę Basię, która zbierała orzechy. – Basiu, co ty dostałaś na Dzień Dziecka? – zapytała. Wiewiórka podskoczyła na gałęzi. – Dostałam cały las! I orzechy, i liście, i słońce, i wiatr – to wszystko jest moje – zachichotała. Zosia zdziwiła się: – Ale to nie jest prezent! – Owszem – odparła wiewiórka – każdy dzień, w którym mogę skakać i cieszyć się przyrodą, to właśnie Dzień Dziecka.

Dziewczynka poszła dalej i spotkała zająca Felka, który malował kredą na chodniku. – Felku, a ty co dostałeś? – spytała. Zając odłożył kredę. – Dostałem czas na rysowanie! I przyjaciół, którzy się ze mną bawią. Popatrz, narysowałem tęczę – powiedział z dumą. Zosia spojrzała na kolorowe wzory i poczuła, że serce jej rośnie.

Potem usiadła na trawie pod wielkim dębem. Usłyszała ciche pohukiwanie – to sowa Mądralina obudziła się ze snu. – Zosiu, widzę, że szukasz czegoś wyjątkowego – powiedziała miękko. – Chcę wiedzieć, co jest najlepszym prezentem na Dzień Dziecka – wyszeptała Zosia. Sowa przytuliła ją skrzydłem. – Najlepszy prezent to ten, który sprawia, że czujesz się kochana i wolna. Rozejrzyj się.

Zosia rozejrzała się dookoła: zobaczyła mamę zbierającą kwiaty, tatę czytającego książkę na werandzie i swojego małego braciszka goniącego motyla. Nagle zrozumiała: – Prezenty nie muszą być kupione! Mogą być zrobione z uśmiechu, przytulenia i wspólnej zabawy!

Pobiegła do domu i przygotowała niespodziankę: narysowała dla wszystkich obrazek, a na nim słońce i napis: „Dzień Dziecka jest wtedy, gdy dzielimy się radością”. Rodzice uścisnęli ją mocno, a brat zawołał: – To najlepszy prezent!

Wieczorem Zosia leżała w łóżku, a przez okno wpływały srebrne promienie księżyca. – Dziś dostałam coś najcenniejszego – pomyślała. – Słońce dało mi światło, las dał mi ciszę, a rodzina dała mi miłość. Zamknęła oczy i zasnęła słodko, wsłuchana w szelest liści i daleki śpiew gwiazd.