Bajka o Dniu Czekolady

— Bajka do czytania —

W pewnej czekoladowej krainie, gdzie wszystko pachniało kakao, mieszkał mały Czekoladek. Miał brązową, błyszczącą skórkę i uśmiech od ucha do ucha. Każdego roku, w Dniu Czekolady, wszystkie słodkie stworki dostawały po jednej czekoladce. Czekoladek też dostał swoją – była okrągła, gładka i pachniała wanilią. Ale był smutny, bo to tylko jedna czekoladka.

Czekoladek usiadł na piernikowej ławce i westchnął. Wokół niego inne stworki – karmelowe jeżyki i marcepanowe myszki – cieszyły się swoimi czekoladkami. On jednak czuł, że jedna to za mało. Zamknął oczy i pomyślał: „Gdybym miał dwie, mógłbym jedną komuś dać”.

Nagle podszedł do niego stary ptaszek o skrzydłach posypanych cukrem pudrem. „Dlaczego jesteś smutny, Czekoladku?” – zapytał. „Mam tylko jedną czekoladkę” – odpowiedział mały stworek. Ptaszek uśmiechnął się. „Spójrz, ilu masz przyjaciół. Może razem zrobicie coś wyjątkowego?”

Czekoladek podniósł głowę i rozejrzał się. Karmelowe jeżyki tańczyły wokół marcepanowej fontanny, a lukrowe wiewiórki śpiewały piosenki. „Hej!” – zawołał. „Mam pomysł!”. Zwołał wszystkie stworki na środek placu, gdzie stała wielka, pusta miska z marcepanu.

„Każdy ma jedną czekoladkę. A gdybyśmy je połączyli w jedną wielką czekoladową fontannę?” – zaproponował Czekoladek. Stworki zachichotały z radości. „Tak! Tak! Zrobimy fontannę!” – krzyknął karmelowy jeżyk. Każdy wrzucił swoją czekoladkę do miski, a Czekoladek dodał odrobinę mleka z kokosowej chmurki.

Kiedy wszystkie czekoladki się roztopiły, z miski zaczęła płynąć gęsta, słodka rzeka. Stworki maczały w niej palce, oblizywały się i śmiały. Nagle z fontanny wytrysnęły małe, czekoladowe bańki, które unosiły się w powietrzu. Każdy mógł złapać jedną i zjeść – było ich tyle, że nikt nie został bez słodkości.

Czekoladek spojrzał na przyjaciół – wszyscy mieli ubrudzone czekoladą buzie i tańczyli wokół fontanny. Zrozumiał, że gdyby nie oddał swojej czekoladki, teraz siedziałby sam. A tak – fontanna tryskała, a radość rosła z każdą chwilą. To był najlepszy Dzień Czekolady w całej krainie.

Gdy słońce schowało się za cukrową górą, stworki usiadły zmęczone, ale szczęśliwe. Czekoladek zamknął oczy i poczuł, jak słodki zapach kakao kołysze go do snu. Wokół panowała cisza, a na niebie zaświeciły pierwsze gwiazdy. „Dobranoc, przyjaciele” – szepnął Czekoladek i zasnął z uśmiechem na twarzy.