Tadek Triceratops i tajemnicza polana

— Bajka do czytania —

W ciepłej, pradawnej krainie, gdzie paprocie sięgały czubkami do nieba, mieszkał mały triceratops o imieniu Tadek. Miał trzy rogi, ale ten na nosie był jeszcze malutki – wcale nie taki wielki jak u taty.

Tadek uwielbiał biegać po łące pełnej jaskrawych kwiatów. Niestety, gdy przychodziła pora jedzenia, nie sięgał do najsmaczniejszych liści na wysokich drzewach. Mama mówiła: „Nie martw się, wyrośniesz”. Ale Tadek chciał już być duży.

Pewnego dnia spotkał diplodoka Dyzio, który miał szyję tak długą, że mógł oglądać chmury. „Pomogę ci, Tadku!” – zawołał Dyzio i strącił parę liści ogonem. Tadek zjadł, ale czuł, że sam nie potrafi.

Potem biegiem przybiegł stegozaur Stasio. „Mam problem” – powiedział Stasio. „Moje płyty są tak wielkie, że czasem utykam w gęstych krzakach”. Tadek spojrzał na swój mały róg i pomyślał: „Może ja też mam coś, co pomoże?”.

Razem wędrowali dalej. Usłyszeli ciche piszczenie – to mały pterodaktyl Gucio, który nie umiał jeszcze latać. „Chciałbym wzbić się w powietrze, ale boję się wysokości” – wyznał. Tadek pocieszył go: „Każdy zaczyna od małych kroków”.

Weszli na tajemniczą polanę, gdzie ziemia była miękka i pachniała mokrą trawą. Nagle usłyszeli huk. To brontozaur Bruno próbował ryczeć, ale zamiast donośnego ryku wychodziło mu ciche mruczenie. „Nie umiem ryczeć jak inni” – poskarżył się.

Tadek zaśmiał się łagodnie. „Ale ty jesteś silny! Możesz przeciskać się przez gąszcz i robić tunele”. Bruno spróbował – jednym pchnięciem przedarł się przez krzaki. „Udało się!” – krzyknął radośnie.

I wtedy Tadek zobaczył, że jego mały róg świetnie nadaje się do kopania ziemi. Wykopał dołek, w który Stasio mógł włożyć swoją płytę i nie utknąć. „Mam talent!” – ucieszył się Tadek. Każdy z przyjaciół odkrył, co robi najlepiej.

Wieczorem, gdy słońce zaszło za góry, dinozaury położyły się na polanie. Gwiazdy migotały nad nimi jak iskierki. Tadek przytulił się do mamy i pomyślał: „Wcale nie trzeba być największym. Wystarczy być sobą”.

Cisza otuliła krainę dinozaurów. Mały Tadek zamknął oczy, słysząc szum paproci i daleki śpiew świerszczy. To była najpiękniejsza noc w jego życiu. Dobranoc, Tadku, dobranoc.