Mały delfin i srebrna fala

— Bajka do czytania —

W błękitnym oceanie, gdzie słońce tańczyło na falach, żył mały delfin o imieniu Dodo. Dodo uwielbiał pływać i nurkować, ale bał się skakać wysoko nad wodę. Inne delfiny z łatwością wzbijały się w powietrze, a on tylko patrzył z podziwem.

Każdego ranka Dodo pływał ze swoją przyjaciółką Luną. Luna była odważna i zawsze zachęcała Dodo do próbowania nowych rzeczy. „Spróbuj, Dodo! Skok w słońce to najpiękniejsze uczucie!” – mówiła, ale Dodo kręcił głową i chował się pod wodą.

Pewnego dnia Luna opowiedziała mu o srebrnej fali – fali, która pojawia się tylko raz w roku, gdy księżyc jest najjaśniejszy. „Podobno ta fala spełnia życzenia” – szepnęła tajemniczo. Dodo poczuł, że to jego szansa. Może gdy zobaczy srebrną falę, przestanie się bać?

Gdy nastała noc, ocean zaiskrzył od księżycowego blasku. Dodo i Luna popłynęły w miejsce, gdzie fale były największe. Nagle przed nimi wyrosła ogromna, srebrzysta ściana wody. Dodo zamarł – to była ona. Srebrna fala lśniła jak tysiące diamentów.

„Skacz, Dodo!” – krzyknęła Luna. Dodo zamknął oczy i odbił się płetwami. Poczuł, jak woda unosi go w górę, a potem – lekkość. Leciał nad falą, a krople wody błyszczały wokół niego jak gwiazdy. Gdy wylądował, usłyszał radosne piski Luny. „Udało się!”

Od tamtej pory Dodo już się nie bał. Każdego dnia skakał coraz wyżej, a srebrna fala została w jego sercu jako przypomnienie, że odwaga czeka w środku. Czasem tylko trzeba zrobić pierwszy krok – lub pierwszy skok.

Tej nocy Dodo odpłynął do swojej groty z miękkich wodorostów. Księżyc świecił przez wodę, a fale nuciły kołysankę. Dodo zamknął oczy i uśmiechnął się. Wiedział, że jutro znów będzie skakał – ale teraz pora spać. Dobranoc, mały delfinie.