Bajka o przyjaźni cyferek z Zaczarowanego Lasu

— Bajka do czytania —

W Zaczarowanym Lesie, gdzie drzewa rosły w górę jak wielkie wieże, a liście szeptały tajemnicze piosenki, mieszkały sobie trzy małe cyferki: czerwona Jedynka, zielona Dwójka i niebieska Trójka. Każda z nich myślała, że jest najważniejsza na świecie.

Jedynka, która była bardzo cienka i prosta, uwielbiała stać samotnie na polance. – Jestem najważniejsza – mówiła. – Beze mnie nie ma początku. Dwójka, okrąglutka i zielona, kręciła się jak kłębek. – A ja jestem najfajniejsza – piszczała. – Mogę się zwinąć w kółko i toczyć jak piłka. Trójka, która wyglądała jak dwa małe mostki, skakała po kamieniach. – Ja jestem najsilniejsza – krzyczała. – Potrafię stać na dwóch nogach!

Pewnego dnia, w lesie pojawił się wielki problem. Z nieba spadł ogromny, czerwony balon. Balon był tak duży, że zasłonił całe słońce. W lesie zrobiło się ciemno i strasznie. – Ktoś musi go odsunąć – zawołała spanikowana wiewiórka. – Ja, ja, ja! – krzyknęła Jedynka i podeszła do balonu. Próbowała go popchnąć, ale była za cienka. Balon nawet nie drgnął.

Wtedy przyszła Dwójka. – Ja to zrobię – powiedziała i zaczęła się toczyć wokół balonu. Ale balon był za duży, a Dwójka za mała. Przewróciła się na ziemię. – Ja spróbuję – powiedziała Trójka i stanęła na dwóch nogach. Balon był jednak zbyt ciężki. Trójka zachwiała się i upadła.

Wszystkie cyferki usiadły smutne na mchu. – Każda z nas jest za słaba – szepnęła Jedynka. – Ale może razem? – zapytała cicho Dwójka. Cyferki spojrzały na siebie. – Spróbujmy – powiedziały chórem. Jedynka stanęła z przodu, Dwójka zwinęła się w kłębek z tyłu, a Trójka podparła je swoimi mostkami. Razem, jak jeden wielki kolega, pchnęły balon.

Balon odskoczył, a słońce znów zaświeciło nad Zaczarowanym Lasem. Wiewiórka klasnęła w łapki, a wszystkie cyferki uśmiechnęły się do siebie. – Przyjaźń jest najważniejsza – powiedziała Jedynka. – I współpraca – dodała Dwójka. – I to, że każda z nas jest inna, ale razem tworzymy coś wspaniałego – zakończyła Trójka.

Tego wieczoru, gdy księżyc wszedł na swoje miejsce, a gwiazdy zaczęły mrugać do siebie, cyferki położyły się spać w swoich małych domkach. Jedynka zamknęła oczy, Dwójka zwinęła się w kłębek, a Trójka ułożyła swoje mostki. W lesie zapanowała cisza. Cicho, cichutko, jakby ktoś ułożył wszystkie cyferki do snu. Dobranoc, małe cyferki.