Zosia w Leśnym College'u

— Bajka do czytania —

Był sobie piękny, zielony las, a w nim mała wiewiórka o imieniu Zosia. Zosia miała rude futerko i wielkie, ciekawskie oczy. Pewnego dnia mama powiedziała: — Zosiu, jutro zaczynasz leśny college! Zosia trochę się przestraszyła, bo nie wiedziała, co to takiego.

College w lesie to nie była zwykła szkoła. Uczono tam wszystkiego, co ważne dla małych zwierząt: jak znaleźć najsmaczniejsze jagody, jak zbudować bezpieczną norę, a nawet jak rozmawiać z wiatrem. Zosia wzięła głęboki oddech i ruszyła ścieżką wśród mchu i paproci.

Na miejscu spotkała pana Puchacza, mądrego nauczyciela. — Witaj, Zosiu! — powiedział miękko. — Dziś nauczymy się, skąd wzięły się zapachy w lesie. Zosia usiadła na małej gałązce i słuchała. Dowiedziała się, że każdy kwiat szepcze swoją historię, a mech opowiada o deszczu.

Po pierwszej lekcji Zosia poznała innych uczniów: małego zajączka Stefka, który nie umiał skakać tak wysoko, i myszkę Kasię, która bała się ciemności. Razem bawili się w chowanego za starym dębem, a pan Puchacz tłumaczył, że w college'u każdy uczy się na swój sposób.

Kolejnego dnia przyszła pora na naukę zbierania orzechów. Zosia myślała, że to łatwe, ale orzechy były dobrze schowane. — Trzeba patrzeć uważnie — powiedziała Kasia. Zosia zamknęła oczy, poczuła zapach orzecha i nagle go znalazła. — To magia college'u! — zawołała radośnie.

Z czasem Zosia polubiła leśny college. Nauczyła się, że błędy są po to, by się rozwijać. Kiedy Stefek upadł podczas skoku, wszyscy mu pomogli. Pan Puchacz zawsze mówił: — Najważniejsze to nie bać się pytać. A Zosia pytała o wszystko: o gwiazdy, o korzenie, o sen jeży.

Pewnego wieczoru, gdy zajęcia się skończyły, Zosia usiadła na swoim ulubionym kamieniu. Patrzyła na niebo pełne gwiazd. — Jutro znów będę się uczyć — szepnęła. — A dziś powiem mamie, jak bardzo kocham swój leśny college. Wróciła do norki, przytuliła się do mamy i zamknęła oczy.

Gwiazdy błyszczały nad lasem, a wiatr delikatnie kołysał gałęzie. Zosia śniła o orzechach, o przyjaciołach i o tym, że nauka to wielka przygoda. Mama uśmiechnęła się i wyszeptała: — Dobranoc, mała studentko. A w lesie zapanowała cisza, tylko sowy pohukiwały cicho swoją kołysankę.