Bajka o tym, skąd się biorą ceny

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Pogodne Życie mieszkała pięcioletnia Zosia. Pewnego dnia poszła z mamą do sklepu i zobaczyła pluszowego misia z zielonym szalikiem. Spojrzała na niego, pokochała go od razu i zapytała: – Mamusiu, ile kosztuje ten miś? Mama spojrzała na cenę i powiedziała: – Dwadzieścia złotych. – A dlaczego? – zdziwiła się Zosia. – Dlaczego rzeczy mają ceny?

Mama uśmiechnęła się i usiadła na ławeczce w sklepie. – To trochę taka podróż – zaczęła. – Każda rzecz, którą widzisz, ma swoją historię. Ten miś na przykład najpierw był pomysłem kogoś, kto go zaprojektował. Potem ktoś uszył z materiałów, które przyjechały z daleka. Ktoś inny przywiózł go do sklepu, a pani w kasie go wyłożyła. Każdy z tych ludzi włożył w niego swoją pracę. Cena to suma ich wysiłków.

Zosia zmarszczyła nos. – Czyli im więcej ludzi pracuje przy jednej rzeczy, tym jest droższa? – Prawie – pochwaliła mama. – Ale jeszcze dochodzi materiał: bawełna, farby, guziki. I marzenia. – Marzenia? – zdziwiła się Zosia. – Tak – szepnęła mama. – Gdy ktoś projektuje zabawkę, wkłada w nią marzenie, żeby dzieci były szczęśliwe. Cena to też trochę wartość tego marzenia.

Następnego dnia Zosia poszła z tatą do piekarni. Wybrała chleb, bułki i pączka. Spojrzała na cenę chleba: cztery złote. – Tato, a dlaczego chleb jest tańszy od misia? – zapytała. Tata pomyślał i odpowiedział: – Bo chleb robi się szybciej i z prostszych składników. Mąka, woda, drożdże i piekarnik. Nie potrzeba materiałów z całego świata. Ale za to każdy dzień piekarz wstaje wcześnie rano. Cena pokazuje, ile wysiłku trzeba włożyć, i ile osób może z tego skorzystać.

Zosia przez cały tydzień przyglądała się rzeczom w domu. Zobaczyła, że kubek mamy kosztował dziesięć złotych, a jej ulubiona kredka – złotówkę. Zrozumiała, że małe rzeczy często są tańsze, bo potrzeba do nich mniej pracy i materiałów. Ale najważniejsze było coś innego: że każda rzecz ma swoją historię. Nawet jej stara przytulanka, która była już trochę podarta, miała cenę – ale dla Zosi była bezcenna.

Wieczorem mama zapytała: – I co myślisz o cenach? Zosia ziewnęła. – Myślę, że ceny to taka mapa wysiłku i marzeń. Wszystkie rzeczy są jak puzzle z pracy ludzi. Mama przytuliła córkę i powiedziała: – Pięknie to ujęłaś. A teraz pora na sen.

W pokoju zapadła cisza. Przez firanki wpadało srebrne światło księżyca. Zosia leżała w łóżku i myślała o wszystkich ludziach, którzy uśmiechali się, robiąc zabawki i piekąc chleb. Zamknęła oczy, a nad jej łóżkiem rozbłysły małe gwiazdy – jak ceny marzeń, które nigdy nie były za drogie, by o nich śnić. Dobranoc, świecie.

Następnego ranka Zosia narysowała mapę – na jednym końcu była kredka, na drugim wielki miś. Pomiędzy nimi narysowała ludzi: projektanta, krawcową, kierowcę, sprzedawcę. Pokazała rysunek mamie i powiedziała: – To jest cena. Mama uśmiechnęła się. – A wiesz, że najważniejsza cena to ta, którą sami nadajemy rzeczom? Miłość do Twojego misia jest bezcenna. Zosia przytuliła misia i zrozumiała, że ceny są ważne, ale jeszcze ważniejsze jest to, co czujemy.