Bajka o brzydkim misiu

— Bajka do czytania —

W głębokim, zielonym lesie mieszkał mały miś o imieniu Brunek. Niestety, jego futerko było niezwykle kudłate i sterczało na wszystkie strony, a inne zwierzęta często się z niego śmiały, nazywając go „brzydkim misiem”. Brunek bardzo się tym martwił i chciał za wszelką cenę zmienić swój wygląd.

Pewnego dnia Brunek postanowił wygładzić swoje futerko. Poszedł nad strumień i próbował je zmoczyć, a potem przeczesać łapkami. Jednak gdy tylko wyschło, znów sterczało jak przedtem. Miś westchnął smutno i poczuł, że już nigdy nie będzie ładny.

W drodze do domu spotkał starą sowę Zuzię, która siedziała na gałęzi. „Dlaczego jesteś taki smutny, mały?” – zapytała. Brunek opowiedział jej o swoim problemie. Sowa uśmiechnęła się mądrze i powiedziała: „Twoje futerko może jest inne, ale to właśnie czyni cię wyjątkowym.”

Brunek nie był do końca przekonany. Następnego dnia, gdy szedł przez las, usłyszał cichy płacz. To mały zajączek utknął w gęstych krzakach. Brunek bez wahania podszedł i swoim kudłatym futerkiem delikatnie odsunął kolce, uwalniając zajączka.

Zajączek podskoczył z radości i powiedział: „Dziękuję! Twoje futerko jest wspaniałe – takie miękkie i puszyste, że świetnie spycha kolce!” Brunek spojrzał na swoje sterczące włosy i po raz pierwszy poczuł, że mogą być przydatne.

Od tamtej pory coraz więcej zwierząt przekonywało się, że wygląd misia ma swoje zalety. Wiewiórka prosiła go o pomoc w dostaniu orzeszków z wysokich gałęzi, bo jego futerko łagodnie amortyzowało upadek. Nawet ptaszki lubiły siadać na jego kudłatym grzbiecie.

Brunek przestał się martwić. Zrozumiał, że nie musi być taki sam jak inni, aby być lubianym. Każdego dnia znajdował nowych przyjaciół, a ci, którzy się z niego śmiali, zaczęli go podziwiać. Miś nauczył się śmiać z własnego wyglądu i czuć się szczęśliwym.

Pewnego wieczoru, gdy słońce zachodziło nad lasem, Brunek usiadł na pagórku i patrzył na gwiazdy. Czuł ciepło w sercu. Jego futerko, choć kudłate, było jego dumą. Wiedział już, że prawdziwe piękno nie tkwi w gładkiej sierści, ale w dobrym sercu i odwadze, by być sobą.