Zizi i spokojna noc w Amazonii

— Bajka do czytania —

W gęstej, zielonej dżungli Amazonii, gdzie papugi krzyczą kolorowo, a małpy skaczą po drzewach, mieszkał mały leniwiec o imieniu Zizi. Zizi uwielbiał patrzeć na wszystko dookoła, ale najbardziej lubił, gdy zapadał zmierzch.

Każdego wieczoru Mama Leniwiec kładła Zizi na swojej miękkiej piersi i mówiła: „Spójrz, synku, jak liście stają się ciemne, a niebo robi się pomarańczowe. To znak, że czas odpocząć.” Zizi jednak wiercił się i pytał: „Mamusiu, dlaczego musimy spać, skoro w dżungli tyle się dzieje?” Mama uśmiechała się tajemniczo.

Pewnej nocy, gdy księżyc wisiał nisko nad rzeką Amazonką, mały Zizi postanowił nie zasnąć. Udawał, że śpi, ale czujnie nasłuchiwał. Najpierw usłyszał szum wody – cichy, jednostajny jak kołysanka. Potem z daleka dobiegł go śpiew maleńkiej żabki drzewnej: „Ribbit, ribbit… w nocy jest spokojniej.”

Zizi wstał ostrożnie i powędrował po gałęzi. Pod stopami czuł chłodną korę. Nagle nad jego głową przeleciał wielki, biały motyl. „Dokąd lecisz?” – szepnął Zizi. „Lecę do światła księżyca” – odpowiedział motyl i zniknął między konarami. Zizi westchnął z zachwytu.

Następnie spotkał małego tukana, który siedział na kwitnącej gałęzi. „Tukaniku, dlaczego nie śpisz?” – zapytał Zizi. Tukan otworzył swój kolorowy dziób: „Bo czekam, aż opadnie rosa. Wtedy kwiaty pachną najsłodziej. Ale ty, leniwcu, powinieneś spać. Noc jest dla odpoczynku.”

Zizi ziewnął i potarł oczy. Zrozumiał, że wszystkie zwierzęta wokół przygotowują się do snu. Nawet wielki, stary żółw, który pełzł nad brzegiem, mówił: „Noc to czas, by nabrać sił na nowy dzień. Cisza jest najlepszym przyjacielem snu.” Zizi poczuł, że jego powieki robią się ciężkie.

Wrócił do mamy, która delikatnie go przytuliła. „Mamusiu, miałeś rację” – wyszeptał. „Noc w Amazonii jest pełna spokoju. Już wiem, że odpoczynek jest ważny.” Mama Leniwiec pogłaskała go po miękkim futerku. „Dobrze, synku. Teraz zamknij oczka i posłuchaj ciszy.”

Zizi położył głowę na ramieniu mamy i wsłuchał się w szum liści. Nad dżunglą rozbłysły gwiazdy – małe, jarzące się światełka na aksamitnym niebie. Jedna z nich zamrugała do niego, jakby mówiła: „Dobranoc, mały leniwcu.” I tak Zizi zasnął spokojnie, otulony zapachem nocnych kwiatów.

Tamtej nocy śniło mu się, że płynie na liściu w dół rzeki, a księżyc tańczy na falach. Ale to już zupełnie inna historia… Teraz, kochanie, gwiazdy nad Polską też migoczą. Zamknij oczy i pomyśl o cichej nocy w Amazonii. Dobranoc.