Bajka o braciach i zaczarowanym kamyku

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkało dwóch braci – Tomek i Franek. Tomek miał trzy lata, a Franek był od niego trochę starszy. Każdego wieczoru szukali skarbów w swoim pokoju.

Pewnego razu, pod poduszką Tomka znalazł się mały, błyszczący kamyk. Był cały srebrny i świecił w ciemności jak gwiazda. Tomek zawołał: – Franiu, chodź! Zobacz, co znalazłem!

Franek przybiegł i spojrzał z zachwytem. – Ale piękny! Czy mogę go potrzymać? – zapytał. Tomek przytulił kamyk do siebie i powiedział: – Nie, to mój skarb!

Wtedy kamyk zaczął świecić coraz słabiej, aż prawie zgasł. Chłopcy zasmuciły się. – Dlaczego on gaśnie? – spytał Franek. – Może dlatego, że się nie dzielimy – odpowiedział cichutko Tomek.

Tomek podszedł do brata i powiedział: – Trzymajmy go razem. Franek ujął dłoń Tomka, a on położył kamyk na ich złączonych rączkach. Nagle kamyk rozbłysnął jaśniej niż kiedykolwiek.

Od tej chwili bracia bawili się razem każdego wieczoru. Budowali z klocków wielkie zamki, a kamyk świecił im jak latarenka. Odkryli, że dzielenie się sprawia, iż skarby stają się większe.

Kiedy mama przyszła powiedzieć dobranoc, zobaczyła śpiących chłopców z kamykiem między nimi. Uśmiechnęła się i przykryła ich kołdrą. Kamyk delikatnie migotał, jakby strzegł ich snu.

A w oknie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Jedna z nich mrugnęła do braci, a oni uśmiechnęli się przez sen. W pokoju zapanowała cisza i spokój, a dobranoc niosła się cichutko wśród nocy.