Bajka o małym sklepie Tosi

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie każdy znał każdego, mieszkała Tosia – dziewczynka, która uwielbiała robić lemoniadę. Pewnego dnia postanowiła otworzyć własny sklepik pod starym dębem. – Będę sprzedawać lemoniadę, a zarobione pieniądze przeznaczę na nowe książki! – powiedziała radośnie do swojego pluszowego misia.

Tosia starannie przygotowała swój stragan. Pomalowała go na żółto, rozwiesiła kolorowe balony i napisała wielki napis: „LEMONIADA TOSI – 2 ZŁOTE”. Postawiła dzbanek z chłodnym napojem i czekała na pierwszych klientów. Ale minęła godzina, potem druga, a nikt nie przyszedł. – Dlaczego nikt nie chce mojej lemoniady? – zmartwiła się Tosia.

Wtedy podeszła do niej sąsiadka, pani Krysia, która prowadziła piekarnię. – Tosiu, widzę, że masz pyszny napój, ale może brakuje ci czegoś, co przyciągnie ludzi? Może dodaj do lemoniady listki mięty z mojego ogródka? Albo zaproś znajomych, by spróbowali za darmo? – poradziła życzliwie.

Tosia posłuchała rady. Zerwała świeżą miętę, dodała plasterki cytryny i zaprosiła kolegów z podwórka. – Spróbujcie mojej lemoniady! – zawołała. Dzieci skosztowały i zachwyciły się smakiem. – Mniam! To najlepsza lemoniada świata! – krzyknął Krzyś. Od razu każdy chciał kupić szklankę.

Interes zaczął iść świetnie, ale Tosia zauważyła, że niektórzy klienci nie mają ze sobą pieniędzy. – Nie martwcie się – powiedziała. – Możecie mi pomóc w zamian: pomalować płot, podlać kwiaty albo opowiedzieć śmieszną historię. W ten sposób każdy mógł dostać lemoniadę, a Tosia miała coraz więcej przyjaciół.

Pewnego dnia pojawił się Henio, który też chciał sprzedawać lemoniadę, ale tuż obok straganu Tosi. Dziewczynka na początku się zdenerwowała, ale pomyślała: – Może zamiast konkurować, zrobimy coś razem? Zaproponowała Heniowi, by sprzedawał jej lemoniadę z ciasteczkami, które upiekła jego mama. Wspólny sklepik przyciągnął jeszcze więcej klientów.

Pod koniec lata Tosia podliczyła zarobione pieniądze. Było ich wystarczająco na kilka nowych książek, a nawet na prezent dla pani Krysi – podziękowanie za miętę. Dziewczynka zrozumiała, że w biznesie nie chodzi tylko o zarabianie, ale o dzielenie się, współpracę i pomaganie innym.

Gdy słońce zaszło, Tosia zamknęła swój sklepik, przytuliła misia i spojrzała w niebo pełne gwiazd. – Jutro znów otworzę stragan – szepnęła sennie. – Ale najpierw odpocznę, bo każdy przedsiębiorca potrzebuje dobrego snu. Dobranoc, miasteczko, dobranoc, lemoniadowy sklepiku.