Biedronka Lola i małe dobre uczynki

— Bajka do czytania —

Mała biedronka Lola obudziła się dziś wyjątkowo wcześnie. Słońce dopiero wschodziło, a na liściach błyszczały krople rosy. Lola przeciągnęła się i ziewnęła, gotowa na nowy dzień.

Lola miała na grzbiecie siedem czarnych kropek i uwielbiała je liczyć każdego ranka. Dziś jednak poczuła, że chce zrobić coś dobrego. Wyruszyła więc w podróż po łące, by znaleźć kogoś, komu mogłaby pomóc.

Niedaleko spotkała mrówkę Antka, który niósł ogromne ziarenko. „Antku, czy potrzebujesz pomocy?” – zapytała Lola. „O tak, jestem zmęczony!” – odpowiedział mrówka. Lola złapała ziarenko z drugiej strony i razem zanieśli je do mrowiska.

Potem Lola usłyszała smutne bzyczenie. Pszczoła Bela krążyła w kółko, bo zgubiła drogę do ula. „Pomogę ci, Bela. Wiem, gdzie jest stary dąb, a za nim twój ul” – powiedziała Lola. Poprowadziła pszczołę prosto do domu.

Po drodze Lola spotkała ślimaka Stasia, który bardzo się śpieszył na urodziny żuka. „Mam nową muszlę i nie chcę się spóźnić!” – mówił ślimak. Lola zaproponowała, że będzie mu opowiadać historie, by szybciej mijał czas. I tak szli razem, a Staś uśmiechał się szeroko.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Lola poczuła się zmęczona, ale bardzo szczęśliwa. Wróciła na swój ulubiony listek, który był jej domem. Spojrzała na niebo – pojawiły się pierwsze gwiazdy.

„Dziś pomogłam trzem przyjaciołom” – pomyślała Lola. „Każdy dobry uczynek sprawia, że świat staje się jaśniejszy.” Zamknęła oczy, a gwiazdy migotały nad nią, cicho szumiał wiatr, i Lola zasnęła spokojnie.

Dobranoc, Lolo. Dobranoc, maleńka. Niech twoje sny będą pełne ciepła i uśmiechu. Kiedy pomagamy innym, nasze serca stają się lekkie jak piórka. Śpij dobrze, aż do rana.