Borsuk Franek i zagubiona praca

— Bajka do czytania —

W Zielonym Lesie, gdzie słońce budziło każdego ranka ptaki i kwiaty, mieszkał mały borsuk o imieniu Franek. Franek uwielbiał biegać po leśnych ścieżkach i pomagać innym zwierzętom. Pewnego dnia usłyszał, jak jego tata mówi do mamy: 'W lesie zrobiło się jakoś pusto, mało jest roboty. Nawet dzięcioł Henryk mówi, że nie ma już dziupli do kucia, bo wszystkie drzewa są zdrowe. Nie wiem, co teraz zrobimy.' Franek zmarszczył czoło - pierwszy raz słyszał słowo 'bezrobocie' i bardzo chciał zrozumieć, co ono znaczy.

Następnego dnia Franek postanowił sam sprawdzić, co się dzieje. Pobiegł do dzięcioła Henryka i zapytał: 'Henryku, czemu nie kujesz dziupli?' Dzięcioł westchnął i odpowiedział: 'Wszystkie drzewa są zdrowe, Franku. Nie ma chorych, które potrzebowałyby mojego leczenia. Zostałem bez pracy.' Franek zasmucił się, ale potem pomyślał: 'A może znajdziesz inne zajęcie? Umiestak pięknie stukać, możesz uczyć inne ptaki piosenek!'

Henryk uśmiechnął się po raz pierwszy od wielu dni. 'Masz rację, Franek. Może zamiast kucia, zacznę grać na pniakach jak na bębnach!' I tak dzięcioł został leśnym muzykiem - każdego ranka wybijał rytmy, które rozweselały cały las.

Franek pobiegł dalej, do bobra Borysa, który zwykle budował tamy. Borys siedział smutny nad rzeką. 'Nie mam już co robić, Franku. Woda płynie równo, tamy są mocne, a ja jestem niepotrzebny.' Franek rozejrzał się i zobaczył, że brzeg rzeki jest bardzo brudny. 'Borysie, a gdybyś tak zbierał śmieci i układał z nich małe mostki? To też byłoby potrzebne!' Bober od razu zabrał się do pracy - jego mostki stały się ulubionym miejscem do zabawy dla małych zwierzątek.

Wieczorem Franek wrócił do domu i opowiedział rodzicom o swoich przygodach. Tata borsuk uśmiechnął się pod wąsem. 'Widzisz, synku, czasem zabraknie nam jednej pracy, ale zawsze możemy znaleźć inną, jeśli tylko dobrze się rozejrzymy.' Mama dodała: 'A czasem trzeba po prostu pomóc innym, żeby znaleźć swoją drogę.'

Franek poczuł, że w jego sercu robi się ciepło. Zrozumiał, że nawet gdy coś się kończy, to nie znaczy, że wszystko jest stracone. Każdy ma jakiś talent, a przyjaciele zawsze mogą pomóc go odkryć. Nawet mały borsuk może być wielkim doradcą!

Kiedy zapadł zmrok, Franek położył się w swojej przytulnej norze. Przez okno widział migoczące gwiazdy na niebie. Był taki zmęczony po pełnym przygód dniu, że ledwie zdążył szepnąć: 'Dobranoc, mamo, dobranoc, tato... i dobranoc, wszystkie zwierzęta w lesie.' Wkrótce zasnął głęboko, a wokół nory zapanowała spokojna, bezpieczna cisza.