Batman i zagubiona gwiazdka

— Bajka do czytania —

W cichym, gwiaździstym wieczorze, gdy księżyc świecił nad Gotham, Batman siedział na dachu najwyższego wieżowca. Nagle usłyszał cichutki płacz – to mała, srebrna gwiazdka spadła z nieba i schowała się za kominem.

„Nie bój się, mała” – powiedział Batman łagodnie, pochylając się nad drżącą gwiazdką. „Jak się tu znalazłaś?” Gwiazdka trzęsła się i cieniutko odpowiedziała: „Zgubiłam drogę do domu, kiedy wiatr porwał mnie za bardzo daleko.”

Batman uśmiechnął się spod maski. „Pokażę ci, jak wrócić. Ale najpierw musimy być cicho, żeby nie obudzić ptaków.” Ostrożnie wziął gwiazdkę na ręce i wyruszył wzdłuż rynny, mijając śpiące gołębie i błyszczące latarnie.

Po drodze spotkali kota, który miauczał smutno. „Zgubiłem swój cień” – powiedział. Gwiazdka szepnęła: „Mogę pożyczyć ci trochę światła.” I rozbłysła ciepło, oświetlając kota, który od razu znalazł swój cień pod schodami.

Kot podziękował i wskazał im skrót przez most. Batman i gwiazdka szli dalej, aż usłyszeli płacz małego chłopca, który zgubił swoją maskę superbohatera. Batman dał mu swoją pelerynę na chwilę, a chłopiec uśmiechnął się i pobiegł do domu.

W końcu dotarli na łąkę pełną świetlików. Gwiazdka spojrzała w górę i zobaczyła swoją rodzinę na niebie. „Już wiem, jak wrócić!” – zawołała radośnie. Uniosła się lekko, a Batman pomachał jej na pożegnanie.

Gwiazdka doleciała do mamy, która objęła ją swoim blaskiem. „Dziękuję, Batmanie! Jesteś najlepszym przyjacielem, jakiego można spotkać!” – usłyszał z góry. Batman uśmiechnął się i wrócił na dach, gdzie usiadł i patrzył w niebo.

Noc była cicha i spokojna. Gwiazdy tańczyły, a Batman zamknął oczy, czując ciepło przyjaźni. „Czas na sen, mały przyjacielu” – wyszeptał wiatr. I wszystkie gwiazdki zasnęły, a Batman obiecał, że zawsze będzie pomagał tym, którzy potrzebują światła.