Bajka o badaniach małej Zosi

— Bajka do czytania —

Mała Zosia uwielbiała spędzać czas w ogrodzie. Pewnego dnia zauważyła, że pod krzakiem róży coś się porusza. Postanowiła to zbadać.

Zosia przykucnęła i zobaczyła mrówki niosące małe listki. „Dokąd one idą?” – pomyślała. Wyjęła z kieszeni lupę, którą dostała od taty, i zaczęła obserwować.

Mrówki szły w długim szeregu do małej dziurki w ziemi. Zosia usiadła wygodnie i notowała w zeszycie wszystko, co widziała. „Najpierw idą w lewo, potem w prawo” – zapisywała.

Nagle jedna mrówka zatrzymała się i dotknęła czułkami drugiej. „To chyba rozmowa!” – zawołała Zosia. Postanowiła sprawdzić, czy mrówki zawsze tak robią.

Przez kilka dni Zosia wracała do krzaka róży. Zauważyła, że mrówki pracują od rana do wieczora, a wieczorem chowają się do mrowiska. „One mają swój dom i swoje zwyczaje” – pomyślała.

Kiedy opowiedziała o tym tacie, on uśmiechnął się i powiedział: „Właśnie przeprowadziłaś swoje pierwsze badanie. Obserwowałaś, notowałaś i wyciągnęłaś wnioski.” Zosia poczuła się dumna.

Tego wieczoru Zosia położyła się do łóżka i patrzyła w sufit. Przed snem pomyślała o mrówkach i o tym, jak wiele można się dowiedzieć, gdy się cierpliwie patrzy. Zamknęła oczy i uśmiechnęła się.

Za oknem świeciły gwiazdy, a w ogrodzie mrówki spały cicho w swoim mrowisku. Zosia też zasnęła spokojnie, marząc o kolejnych odkryciach. Dobranoc, mała badaczko.