Baba Jaga i zapomniany prezent

— Bajka do czytania —

W małej wiosce za lasem mieszkała rezolutna Zosia. Pewnego letniego dnia, gdy zbierała jagody na skraju lasu, usłyszała dziwny szelest. Zza drzew wyłoniła się postać, która wyglądała dokładnie jak Baba Jaga z opowieści - zakrzywiony nos, siwe włosy i długie paznokcie. Ale ku zaskoczeniu Zosi, staruszka wyglądała na... smutną?

Zosia, choć trochę przestraszona, postanowiła podejść bliżej. 'Dzień dobry pani' - powiedziała niepewnie. Baba Jaga uniosła wzrok znad koszyka, który trzymała w rękach. 'Och, witaj dziecko' - odpowiedziała łagodnym głosem, który zupełnie nie pasował do jej strasznego wyglądu. 'Szukam kogoś, kto mógłby mi pomóc.'

Okazało się, że Baba Jaga przygotowała prezent dla swojej wnuczki, która miała dziś urodziny, ale zgubiła drogę do jej domku. 'Zawsze się gubię w tym lesie' - westchnęła. Zosia, widząc jej zmartwienie, zaproponowała: 'Może pani opowie, jak wygląda domek wnuczki? Pomogę go znaleźć!'

Razem wyruszyły przez las. Po drodze Baba Jaga opowiadała Zosi o swojej uroczej wnuczce Marysi, która uwielbiała kwiaty i zwierzęta. 'Wszyscy myślą, że jestem straszna' - powiedziała smutno Baba Jaga. 'Ale tak naprawdę lubię piec ciasteczka i opowiadać bajki.'

Po pewnym czasie dotarły do małego domku ozdobionego girlandami z kwiatów. Marysia wybiegła z radością na widok babci. 'Myślałam, że zapomniałaś o moich urodzinach!' - zawołała. Baba Jaga wręczyła jej pięknie zapakowany prezent - był to ręcznie robiony zielnik z magicznymi roślinami.

Zosia została zaproszona na przyjęcie. Ku jej zdziwieniu, Baba Jaga okazała się wspaniałą gospodynią. Przyrządziła pyszne jagodowe ciasteczka i opowiedziała zabawne historie z młodości. 'Wiesz' - szepnęła Marysia do Zosi - 'babcia tylko udaje straszną, żeby ludzie nie przeszkadzali jej w zbieraniu ziół.'

Gdy Zosia wracała do domu, Baba Jaga podarowała jej mały woreczek z suszonymi jagodami. 'Na pamiątkę naszego spotkania' - powiedziała z uśmiechem. 'I pamiętaj, nie zawsze to, co wygląda strasznie, takie jest naprawdę.'

Wieczorem, leżąc w łóżku, Zosia uśmiechała się do gwiazd za oknem. Wiedziała już, że w lesie mieszka wyjątkowa Baba Jaga - trochę niezdarna, ale o złotym sercu. A gdzieś między drzewami pewnie właśnie opowiadała swojej wnuczce kolejną magiczną bajkę na dobranoc.