Bajka o autkach, które nauczyły się dzielić

— Bajka do czytania —

Na kolorowym placu zabaw w miasteczku Autoland mieszkały trzy małe autka: Czerwony Franek, Niebieska Bela i Żółty Olek. Każde z nich miało swoją ulubioną zabawkę – Franek lubił swoją błyszczącą piłkę, Bela uwielbiała skakankę z migoczącymi koralikami, a Olek miał zestaw klocków, które układały się w wieże.

Pewnego dnia Franek postanowił pobawić się swoją piłką. Podrzucał ją wysoko do góry i łapał z powrotem. Bela patrzyła na niego z daleka, ale nie chciała się zbliżyć, bo bała się, że Franek nie pozwoli jej dotknąć piłki. Olek natomiast budował swoją wieżę i co chwila spoglądał na Belę, która wydawała się smutna.

Nagle piłka Franka potoczyła się w stronę Beli. Dziewczynka-autko podniosła ją i chciała oddać, ale Franek powiedział: „Możesz pobawić się ze mną, jeśli chcesz”. Bela uśmiechnęła się i zaczęła odbijać piłkę. Olek podszedł bliżej i zapytał: „A ja? Mogę też?”. Franek skinął maską i wszystkie trzy autka zaczęły grać w piłkę, podając ją sobie nawzajem.

Po chwili Olek zaproponował: „Zbudujmy razem wielką wieżę z moich klocków!”. Franek i Bela zgodzili się z radością. Każde z nich przyniosło swoje klocki i zaczęli układać je jeden na drugim. Franek podawał klocki, Bela ustawiała je w równych rzędach, a Olek dodawał najwyższe wieżyczki. Wieża rosła coraz wyżej i wyżej, aż sięgała prawie do nieba.

Nagle Bela przypomniała sobie o swojej skakance. „Może zrobimy z niej most dla autek?” – zaproponowała. Franek i Olek spojrzeli po sobie i uśmiechnęli się. „Świetny pomysł!” – powiedzieli razem. Bela rozłożyła skakankę na ziemi, a autka zaczęły po niej jeździć, udając, że to prawdziwy most nad rzeką. Śmiali się i turkotali, a ich opony radośnie skrzypiały na zakrętach.

Zabawa trwała przez całe popołudnie. Każde z autek mogło spróbować wszystkich zabawek – nikt nie był zazdrosny ani nie chciał bawić się sam. Kiedy słońce zaczęło chylić się ku zachodowi, mama Franka zapytała: „Czy dobrze się bawiliście?”. Franek odpowiedział: „Tak, bo dzieliliśmy się wszystkim”. Bela dodała: „Dzielenie się jest fajne, bo każdy ma coś do zabawy”. A Olek zakończył: „I nikt nie jest sam”.

Wieczorem wszystkie trzy autka wróciły do swoich domów. Franek położył się w swoim ciepłym garażu i zamknął reflektory. Bela wtuliła się w miękki kocyk, a Olek pogłaskał swoją maskę. Każde z nich wiedziało, że następnego dnia znów będą się bawić razem, bo dzielenie się sprawia, że nawet najmniejsza zabawka staje się wielką przygodą.