Bajka o Arielce i małej rybce

— Bajka do czytania —

W błękitnym morzu, wśród koralowych ogrodów, mieszkała mała syrenka o imieniu Arielka. Jej ogon mienił się odcieniami różu i fioletu, a oczy błyszczały jak perły. Każdego dnia Arielka pływała wśród muszelek i tańczyła z falami.

Pewnego ranka Arielka zobaczyła małą, szarą rybkę, która siedziała smutna na kamieniu. Rybka miała opuszczone płetwy i nie bawiła się z innymi. Arielka podpłynęła blisko i zapytała: 'Dlaczego jesteś smutna? Chcesz ze mną popływać?'.

Rybka westchnęła: 'Nikt nie chce się ze mną bawić, bo nie mam kolorowych łusek. Jestem taka zwyczajna.' Arielka rozejrzała się wokół. Zobaczyła muszelki, które błyszczały w słońcu. 'Mam pomysł!' – zawołała radośnie.

Arielka zanurkowała i przyniosła kilka najpiękniejszych muszelek. Delikatnie przyłożyła je do płetw rybki. 'Teraz wyglądasz jak księżniczka!' – powiedziała. Rybka spojrzała w odbicie wody i uśmiechnęła się szeroko.

Rybka zatańczyła wokół Arielki, a jej serce wypełniło się szczęściem. Razem śpiewały piosenkę o przyjaźni, a inne rybki dołączyły do nich, tworząc kolorowy korowód. Arielka poczuła ciepło w brzuszku – to radość z pomagania.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Arielka odprowadziła małą rybkę do jej domku w wodorostach. 'Do zobaczenia jutro!' – powiedziała. Rybka skinęła głową i schowała się w swoim łóżeczku z muszelek.

Arielka popłynęła do swojego podwodnego domku. Mama otuliła ją kocykiem z alg, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Arielka patrzyła przez okno na migoczące światła i pomyślała: 'Dobrze jest mieć przyjaciół.'.

Wkrótce jej oczka zrobiły się ciężkie. Morze cichutko nuciło kołysankę, a gwiazdy mrugały do niej z góry. Arielka westchnęła szczęśliwie i zasnęła, marząc o muszelkowych przygodach. Dobranoc, mała syrenko.