Bajka o Aniołku Stróżu, który zgubił skrzydła

— Bajka do czytania —

W niebie, gdzie chmurki były miękkie jak poduszki, mieszkał mały aniołek o imieniu Trapek. Miał złote loki i delikatne skrzydła, które lśniły w słońcu. Każdego ranka budził się z uśmiechem, bo uwielbiał pomagać innym. Ale pewnego dnia wydarzyło się coś, co zmieniło wszystko.

Gdy Trapek obudził się, przeciągnął się i chciał rozłożyć skrzydła, ale… nie mógł! Zobaczył, że jego skrzydła zniknęły. „Gdzie one są?” – zapytał cicho. Aniołek rozejrzał się po pokoju, ale nigdzie nie było ani piórka. Był smutny, bo bez skrzydeł nie mógł latać ani spełniać swoich zadań.

Postanowił udać się na poszukiwania. Najpierw spotkał Mędrca Chmur, który czytał stare księgi. „Pomóż mi, proszę. Zgubiłem skrzydła” – powiedział Trapek. Mędrzec uśmiechnął się: „Czasem to, co najważniejsze, jest tuż obok. Rozejrzyj się”. Aniołek podziękował i ruszył dalej.

Drogą do lasu anielskich kwiatów spotkał przyjaciółkę Lilkę, małą iskierkę. „Widziałaś moje skrzydła?” – zapytał. Lilka odpowiedziała: „Nie, ale słyszałam, że wiatr je poniósł w stronę tęczowej łąki”. Trapek podziękował i pobiegł w tamtą stronę, choć brak skrzydeł utrudniał mu wędrówkę.

Na łące spotkał Kropelkę Rosy, która suszyła płatki. „Pomogę ci znaleźć skrzydła, jeśli pomożesz mi zebrać rosę” – powiedziała. Trapek bez wahania zaczął zbierać kropelki. Gdy skończyli, Kropelka zaprowadziła go do starego dębu. Pod nim leżały dwa małe, lśniące pióra.

To nie były jego skrzydła, ale coś innego. „To skrzydła Anioła Dobroci – powiedziała Kropelka. – Zgubił je, gdy ratował pisklę”. Trapek wziął je i postanowił oddać właścicielowi. Po drodze spotkał smutną chmurkę, która płakała. „Pomóż mi, jestem sama” – szlochała. Aniołek przytulił ją i zaśpiewał kołysankę.

Wtedy nagle coś zaszeleściło za krzakiem. To był Anioł Dobroci! „Dziękuję za skrzydła” – powiedział. A ty, Trapek, pomagając innym, odzyskałeś swoje. Spójrz!”. Trapek obejrzał się i zobaczył, że jego skrzydła wróciły, jeszcze piękniejsze niż wcześniej. „Pomaganie sprawia, że stajemy się silniejsi” – uśmiechnął się Anioł.

Trapek wrócił do domu szczęśliwy. Od tej pory każdego dnia pomagał innym, nie tylko dlatego, że miał skrzydła, ale dlatego, że lubił czynić dobro. A wieczorem, gdy układał się do snu, gwiazdy śpiewały mu cichutko: „Dobro wraca, zawsze wraca”. I zasnął spokojnie, uśmiechnięty.

Morał z tej historii jest prosty: gdy pomagamy innym, pomagamy też sobie, a każdy dobry uczynek dodaje nam sił i radości – nawet aniołom.