Bajka o siedmiu koźlątkach Lili i cierpliwym sercu

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym domku na łące mieszkała sobie mama kózka i jej siedem małych koźlątek. Każde koźlątko było inne – jedno miało białą łatkę na ogonku, drugie lubiło skakać najwyżej, a trzecie najchętniej jadło marchewki. Mama kózka bardzo kochała swoje dzieci i każdego wieczoru opowiadała im historie o gwiazdach.

Pewnego popołudnia mama kózka musiała wyjść do ogródka, żeby zebrać sałatę na kolację. Powiedziała do koźlątek: – Moje kochane, zostańcie w domu i bądźcie grzeczne. Nie otwierajcie drzwi nikomu obcemu. Dzieciaki obiecały, że będą posłuszne.

Po chwili usłyszały pukanie: puk, puk! – Otwórzcie, to ja, wasza mama! – zawołał głos. Ale najmłodsze koźlątko, Lila, wyjrzała przez dziurkę od klucza i zobaczyła rudą kitę. – To nie mama! Mama ma białą kitę! – szepnęła do rodzeństwa. I nie otworzyły drzwi.

Po chwili przyszedł lis. Zapukał cichutko i zaśpiewał cienkim głosikiem. Jedno z koźlątek chciało już otworzyć, ale Lila powiedziała: – Poczekajmy! Zobaczmy, czy to na pewno mama. Wyjrzały przez okno i zobaczyły lisi ogon. Zamknęły okno i zostały w domu.

Kiedy mama wróciła, wszystkie koźlątka wybiegły jej na spotkanie. Opowiedziały, co się wydarzyło. Mama przytuliła każdego po kolei i powiedziała: – Jesteście bardzo mądre, że sprawdziliście, kto puka. Dziękuję wam za cierpliwość.

Wieczorem koźlątka usiadły razem z mamą na kanapie. Nie chciały już więcej bajek o lisach – wolały ciche piosenki o księżycu. Lila przytuliła się do mamy i poczuła, jak ciepło jest być w bezpiecznym domu.

– Mamusiu – szepnęła Lila. – Najważniejsze, że jesteśmy razem. Mama pogłaskała ją po głowie i zaśpiewała kołysankę. Gwiazdy na niebie zaczęły mrugać, a powietrze wypełniła cisza.

Wkrótce wszystkie koźlątka zamknęły oczy. Lila uśmiechnęła się przez sen, bo wiedziała, że miłość i cierpliwość są najlepszym skarbem. Dobranoc, maleńkie gwiazdki, dobranoc, kochane koźlątka.