Trzy małe świnki i domek z pomocą

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małej chatce na skraju lasu mieszkały trzy małe świnki: Piku, Pikuś i Pikolina. Każdego dnia bawiły się razem, ale pewnego razu postanowiły zbudować własne domki.

Piku był najszybszy i nie lubił czekać. „Zbuduję domek ze słomy – to zajmie mi tylko chwilę!” – powiedział i pobiegł na łąkę. Ułożył słomę jedna na drugiej i już po godzinie miał gotowy domek. Był lekki i żółty jak słońce.

Pikuś lubił porządek, ale też się spieszył. „Zbuduję domek z patyków – będą mocniejsze niż słoma!” – zawołał. Nazbierał gałązek w lesie, ułożył je starannie i po południu domek stał. Był brązowy i chrupiący jak ciasteczko.

Pikolina była najmniejsza, ale bardzo mądra. „Zbuduję domek z cegieł – będzie najtrwalszy” – powiedziała. Jednak cegły były ciężkie, a Pikolina sama nie dawała rady. Westchnęła smutno.

Wtedy Piku i Pikuś zobaczyli, że ich siostra potrzebuje pomocy. „Pomóżmy jej!” – krzyknął Piku. I wszystkie trzy świnki razem zaczęły nosić cegły, mieszać zaprawę i układać ściany. Pracowały wesoło, śmiejąc się i opowiadając historie.

Gdy domek był gotowy, z nieba zaczął wiać silny wiatr. To była wielka burza! Piku i Pikuś pobiegli do swoich domków, ale słomiany domek rozleciał się z hukiem, a patykowy zaczął się chwiać. Szybko uciekli do domku Pikoliny z cegieł.

W środku było ciepło i przytulnie. Świnki usiadły razem na miękkim sianie, a wiatr na zewnątrz tylko delikatnie szeptał. „Dziękuję, że mi pomogliście” – powiedziała Pikolina. „Gdybyśmy od razu zbudowali go razem, bylibyśmy bezpieczni od początku” – dodał Pikuś.

Burza ucichła, a na niebie pojawiły się gwiazdy. Świnki położyły się obok siebie, przykryte ciepłym kocem. Patrzyły przez okno na migoczące gwiazdy i czuły się szczęśliwe. „Dobranoc, braciszku” – szepnęła Pikolina. „Dobranoc, siostrzyczko” – odpowiedzieli chłopcy. I wszystkie trzy zasnęły spokojnie, wiedząc, że razem są silne.