Trzy małe świnki i domek z przyjaźni

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małym, zielonym zakątku lasu, mieszkały trzy małe świnki: Chrumek, Chrapka i Chrumcia. Każda z nich marzyła o własnym domku, choć każda wyobrażała go sobie inaczej. Pewnego dnia świnki postanowiły spełnić swoje marzenia i zbudować swoje własne schronienia.

Chrumek, najmłodszy z rodzeństwa, był bardzo niecierpliwy. Chciał jak najszybciej pobawić się z przyjaciółmi na łące. Zebrał więc garść słomy i w mgnieniu oka postawił sobie mały, żółty domek. Uśmiechnął się zadowolony i pobiegł w stronę polany.

Chrapka była trochę bardziej ostrożna. Pomyślała, że domek z patyków będzie ładniejszy i mocniejszy. Przez dwa dni zbierała gałązki i układała je starannie jedna na drugiej. Gdy domek był gotowy, ozdobiła go kolorowymi kwiatami.

Chrumcia, najstarsza świnka, była najmądrzejsza. Wiedziała, że dom musi być naprawdę solidny. Z ciężkim sercem pożegnała się z zabawą i przez wiele dni znosiła cegły oraz mieszała glinę. Powoli, cegła po cegle, wyrastał jej piękny, murowany domek z czerwonym dachem.

Pewnego dnia do lasu zawitał wilk. Miał okrągłe okulary i śmieszny kapelusz, ale wcale nie był groźny – był samotny i szukał kogoś, z kim mógłby porozmawiać. Podszedł do domku Chrumka i zapukał. „Kto tam?” – zapytała świnka. „To ja, Wilk. Wpuść mnie, proszę, na chwilę.”

Chrumek wystraszył się i zamknął okno. Wilk westchnął, ale nie chciał straszyć maluchów. Podszedł do domku Chrapki, a ona też nie otworzyła. Wtedy wilk usiadł pod drzewem i smutno popatrzył w niebo. „Nikt nie chce być moim przyjacielem” – wyszeptał.

Chrumcia widziała to z okna swojego murowanego domku. Zrobiło jej się żal wilka. Otworzyła drzwi i zawołała: „Wejdź, wilku! Napijemy się razem herbaty z malinami.” Wilk ucieszył się bardzo. Wkrótce dołączyły do nich Chrumek i Chrapka, którzy trochę się wstydzili, że tak szybko się przestraszyli.

Wszyscy razem spędzili miłe popołudnie. Wtedy Chrumek i Chrapka pomyśleli, że ich domki nie są takie mocne. Ale Chrumcia powiedziała: „Nie chodzi o to, z czego jest zrobiony domek, ale o to, że mamy siebie nawzajem. Gdy zburzymy swoje chatki i zbudujemy jeden wspólny dom, nikt nie będzie samotny.”

I tak zrobili. Chrumek przyniósł słomę na dach, Chrapka gałązki na ozdoby, a Chrumcia cegły na ściany. Nawet wilk pomagał nosić drewno. Razem zbudowali przytulny, duży dom, w którym każdy miał swoje miejsce. Od tej pory wszystkie świnki i wilk byli najlepszymi przyjaciółmi.