Bajka o dwunastu miesiącach dla pięciolatka

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru, gdy na dworze wiał chłodny wiatr, mała Zosia usiadła przy oknie i patrzyła na spadające liście. Nagle na parapecie pojawił się niewielki, stary kalendarz, który świecił delikatnym złotym blaskiem.

Zosia z ciekawością otworzyła kalendarz. Na pierwszej stronie zobaczyła rysunek bałwana i napis "Styczeń". Z kartki wyskoczył mały, srebrny ludzik w czapce z pomponem. "Jestem Styczeń" - powiedział cichutko. "Lubię mróz i śnieg, ale dbam o to, żeby dzieci mogły lepić bałwany i jeździć na sankach."

Potem kartka się odwróciła i pojawił się Luty - puszysty, biały jak obloki. "Ja przynoszę walentynki i ostatnie zimowe zabawy" - powiedział. Wiosenne miesiące: Marzec, Kwiecień i Maj wyskoczyły razem, śmiejąc się i niosąc kwiaty. "My budzimy przyrodę do życia!" - zawołały.

Czerwiec, Lipiec i Sierpień pojawiły się w słonecznych barwach. "Lato to czas przygód!" - krzyknął Lipiec, machając lodem. Wrzesień, Październik i Listopad miały liście w kolorach złota i czerwieni. "My uczymy, że zmiana jest piękna" - powiedział Wrzesień.

Na koniec Grudzień podszedł do Zosi i podał jej małą gwiazdkę. "Każdy z nas jest inny, ale razem tworzymy rok. Pamiętaj, by cieszyć się każdą chwilą" - szepnął.

Zosia spojrzała na kalendarz. Wszystkie miesiące uśmiechały się do niej z kartek. "Dziękuję wam" - powiedziała cicho. Zamknęła kalendarz, a on zniknął, zostawiając na parapecie małe, srebrne iskierki.

Tego wieczoru Zosia położyła się do łóżka, patrząc przez okno na gwiazdy. Pomyślała o wiośnie, lecie, jesieni i zimie, i wiedziała, że każda pora roku ma w sobie coś wyjątkowego.

Zasypiając, usłyszała szept: "Dobranoc, Zosiu. Pamiętaj, że zmiany są jak przyjaciele - przychodzą i odchodzą, ale zawsze wracają z nowymi przygodami." A gwiazdy na niebie migotały jak małe uśmiechy miesięcy.