Jeżyk i Nocna Przygoda

— Bajka do czytania —

W małym lesie, pod starym dębem, mieszkał mały jeżyk o imieniu Igiełka. Miał kolce miękkie jak puch i wielkie, ciekawskie oczka. Pewnej nocy, kiedy księżyc świecił srebrzyście, Igiełka nie mógł zasnąć. Przewracał się z boku na bok w swojej norce, aż w końcu szepnął: „Mamo, dlaczego nie śpi się samo?”.

Mama jeżyk pogłaskała go po kolcach i powiedziała: „Może chcesz zobaczyć, co robią inne zwierzęta w nocy?”. Igiełka przytaknął i ostrożnie wyszedł z norki. Las był cichy, ale pełen tajemniczych dźwięków. Nagle usłyszał pohukiwanie: „Hu-hu, hu-hu!”. To była sowa Zosia, która siedziała na gałęzi i patrzyła w gwiazdy.

„Cześć, mały jeżyku! Nie śpisz?” – zapytała sowa. Igiełka wyjaśnił, że nie może zasnąć. „To nic złego” – powiedziała Zosia. „Spójrz na gwiazdy – one też nie śpią, ale migoczą spokojnie. Może chcesz policzyć kilka?”. Igiełka policzył trzy najjaśniejsze gwiazdy i poczuł, że robi mu się ciepło na sercu.

Pożegnał sowę i poszedł dalej. Pod krzakiem malin spotkał liska Rufiego, który cicho nasłuchiwał. „Czego słuchasz?” – zapytał Igiełka. „Słucham ciszy nocy” – odpowiedział lis. „Kiedy jest cicho, słychać szelest liści i bicie własnego serca. To uspokaja”. Igiełka zamknął oczy i nasłuchiwał – rzeczywiście, było bardzo spokojnie.

Nagle zza pnia wyskoczył zajączek Skoczek. „Hej, Igiełka! Chodź, pokażę ci, jak skakać w świetle księżyca!” – zawołał. I zaczęli razem podskakiwać, a ich cienie tańczyły na mchu. Igiełka śmiał się i czuł się lekki jak piórko. Ale po chwili ziewnął – był już bardzo zmęczony.

„Czas wracać” – powiedział zajączek i odprowadził jeżyka do norki. Mama czekała z otwartymi ramionami. „Widzę, że przeżyłeś wspaniałą przygodę” – uśmiechnęła się. Igiełka opowiedział o gwieździe, ciszy i skokach. Mama przytuliła go i szepnęła: „Każdy ma swój rytm – i ty go znalazłeś”.

Igiełka położył się w miękkim mchu, a mama zaśpiewała cichą kołysankę. Przez otwór norki widać było gwiazdy, które migotały jak dobranocne iskierki. Jeżyk zamknął oczy i pomyślał: „Noc jest piękna, ale spanie też jest fajne”. I zasnął spokojnie, otulony ciszą lasu.

Nad lasem zapadła cisza, tylko księżyc uśmiechał się do śpiącego jeżyka. Gwiazdy cicho nuciły: „Dobranoc, Igiełko, dobranoc”. I wszystko było dobrze.