Zajączek Tofik i tajemnicze echo

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Tofik mieszkał w lesie nad strumykiem. Lubił skakać po łące i słuchać śpiewu ptaków. Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za drzewami, usłyszał coś nowego.

„Halo?” – zawołał Tofik. Z daleka odpowiedziało mu to samo: „Halo… halo…” Zajączek zdziwił się. Ktoś naśladuje go w lesie? Postanowił sprawdzić.

Pobiegł w stronę wielkiego dębu, skąd dochodził dźwięk. Pod drzewem siedziała wiewiórka. „Czy to ty mnie naśladujesz?” – zapytał Tofik. Wiewiórka wzruszyła ramionami. „Nie, ja tylko zbieram orzechy.”

Tofik poszedł dalej. Spotkał sowę na gałęzi. „Sowo, czy ty powtarzasz moje słowa?” Sowa mrugnęła. „To echo, mały. Dźwięk odbija się od skał i drzew, a potem wraca do ciebie.”

Zajączek nie do końca zrozumiał, ale było mu miło, że głos w lesie jest przyjazny. „To echo jest jak zabawa w chowanego z dźwiękiem!” – zawołał radośnie.

Gdy zrobiło się ciemno, Tofik wrócił do swojej nory. Mama przytuliła go i powiedziała: „Echo to przyjaciel, który nigdy się nie nudzi. Ale teraz pora spać.”

Zajączek położył się na miękkim mchu. Przez okno widać było gwiazdy – lśniły cicho nad lasem. Tofik zamknął oczy, a echo w jego uszach cichło jak szept dobranoc.