Mała Sówka i Księżycowa Książka

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym gniazdku na starym dębie mieszkała mała sówka o imieniu Zuzia. Każdego wieczoru, zanim zamknęła oczy, lubiła słuchać, jak mama czyta jej książki. Ale tej nocy Zuzia nie mogła znaleźć swojej ulubionej księżycowej książki.

„Gdzie się podziała?” – zastanawiała się Zuzia, zaglądając pod liście i za gałęzie. Księżyc świecił jasno, ale książki nigdzie nie było. Postanowiła poprosić przyjaciół o pomoc.

Najpierw poleciała do jeżyka Kolczatka. „Szukam mojej księżycowej książki” – powiedziała. Jeżyk wzruszył ramionami: „Widziałem ją, jak niosłeś ją do gniazdka. Może jest pod poduszką?”

Potem odwiedziła myszkę Puszystą. „Szukam mojej książki” – pisnęła Zuzia. Myszka przytuliła się do niej: „Szukałeś w swoim ulubionym kąciku do czytania?” Zuzia pokręciła głową.

Na koniec spotkała zajączka Skoczka. „Zgubiłam książkę” – westchnęła. Zajączek podskoczył: „A sprawdziłeś pod swoim kocykiem? Często tam chowasz skarby!”

Zuzia wróciła do gniazdka. Zajrzała pod poduszkę – i oto leżała tam księżycowa książka, uśmiechając się do niej okładką z księżycem. „Miałeś rację, Kolczatku!” – zawołała radośnie.

Usiadła wygodnie, a mama przytuliła jej skrzydełka. Razem oglądały obrazki, a księżyc na stronach zdawał się świecić tak samo jak ten za oknem. Zuzia ziewnęła szeroko.

„Dobranoc, mamo” – szepnęła, zamykając oczy. Gwiazdy mrugały do niej przez okno, a książka spoczywała obok na poduszce. Wszystko było na swoim miejscu, a w sercu Zuzi panował spokój.