Krecik i jego przyjaciele

— Bajka do czytania —

Mały krecik Kacper mieszkał w swojej przytulnej norce pod wielkim dębem. Pewnego wieczoru, gdy gwiazdy zaczęły mrugać na niebie, Kacper wyjrzał z norki i zobaczył, że jego przyjaciele z łąki bawią się w berka.

Kacper bardzo chciał się bawić, ale był trochę nieśmiały. Wszedł na łąkę i cicho zapytał: 'Czy mogę się z wami pobawić?'. Zajączek Franek spojrzał na niego i powiedział: 'Ojej, ale ty jesteś malutki i cały w brązowych łatkach!'.

Krecik Kacper spuścił główkę i poczuł, że robi mu się smutno. Wtedy przyszła do niego wiewiórka Lila. 'Nie martw się, Kacperku' – powiedziała ciepło. 'Każdy z nas jest inny i to jest w porządku. Ja mam puszysty ogon, a ty masz łapki do kopania!'.

Lila zaprowadziła Kacpra do reszty zwierzątek. 'Zobaczcie' – powiedziała – 'Kacper ma takie silne łapki, że może nam pomóc wykopać dół pod nasz nowy domek z liści! To bardzo ważne!'.

Zwierzątka spojrzały na siebie. 'Faktycznie' – powiedział Franek – 'my nie umiemy tak dobrze kopać. Kacperku, pokażesz nam jak?'. Krecik uśmiechnął się szeroko i zaczął kopać małe dołki.

Wszyscy razem zbierali liście i układali je w kopczyku. Kacper był bardzo szczęśliwy, bo czuł, że jest ważny. Bawił się z Frankiem, Lilą i małą myszką Polą aż do zachodu słońca.

Gdy słońce schowało się za horyzontem, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdki, mama Kacpra zawołała go do norki. 'Byłeś dzielny, mój mały kreciku' – powiedziała, tuląc go – 'pamiętaj, że każdy jest wyjątkowy na swój sposób'.

Kacper przytulił się do mamy i zamknął oczy. Słyszał, jak wiatr delikatnie szumi w liściach dębu. 'Dobranoc, gwiazdeczki' – szepnął i zasnął spokojnie, marząc o swojej nowej przyjaźni.