Przygoda małej Zosi z trzema niedźwiadkami

— Bajka do czytania —

Mała Zosia mieszkała na skraju wielkiego, zielonego lasu. Pewnego słonecznego popołudnia, gdy słońce delikatnie muskało jej złote loczki, postanowiła pójść na spacer. W lesie było cicho i spokojnie, tylko ptaszki śpiewały wesołe piosenki.

Zosia szła i szła, aż w końcu zobaczyła mały, przytulny domek. Domek był z drewna, a z komina unosił się ciepły dymek. Zaciekawiona podeszła bliżej i zapukała. Nikt nie odpowiedział, więc delikatnie uchyliła drzwi.

W środku było tak miło! Na stole stały trzy miseczki: jedna duża, jedna średnia i jedna całkiem mała. Zosia była trochę głodna, więc spróbowała zupy z małej miseczki – była pyszna! Potem zobaczyła trzy krzesła: jedno duże, jedno średnie i jedno malutkie. Usiadła na tym małym – było w sam raz, tylko trochę się chwiało.

W drugim pokoju stały trzy łóżeczka: duże, średnie i maleńkie. Zosia była zmęczona po spacerze, więc położyła się na małym łóżeczku – było takie mięciutkie i cieplutkie, że od razu zamknęła oczy.

Nagle usłyszała tupot stóp. To trzy niedźwiadki wróciły do domu: tata Miś, mama Misia i mały Miś. Zobaczyli, że ktoś był w ich domku. Tata Miś zobaczył zjedzoną zupę, mama Misia zobaczyła przesunięte krzesło, a mały Miś zawołał: „Ktoś śpi w moim łóżeczku!”.

Zosia obudziła się i zobaczyła trzy pary dobrych, brązowych oczu. Na początku się przestraszyła, ale niedźwiadki uśmiechnęły się do niej. „Przepraszam” – powiedziała cichutko Zosia – „zjadłam twoją zupkę, siadłam na twoim krzesełku i położyłam się spać bez pytania”. Mały Miś uśmiechnął się: „Nic się nie stało, ale następnym razem najpierw zapytaj, dobrze?”.

Zosia zgodziła się i od tej pory często odwiedzała trzy niedźwiadki. Bawili się razem w berka, zbierali jagody i opowiadali sobie historie. Zosia nauczyła się, że zawsze warto pytać o pozwolenie i że przyjaźń jest najważniejsza.

Kiedy słońce schowało się za lasem, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Zosia wróciła do swojego domku. Położyła się do łóżka, a przez okno widziała małe światełko w domku niedźwiadków. Otuliła się kołderką i pomyślała o dzisiejszej przygodzie. Była taka szczęśliwa. Powoli zamykała oczka, słysząc cichy szum drzew i dobranoc od gwiazd. Śpij słodko, mała Zosiu.