Tofik i marchewkowa przygoda

— Bajka do czytania —

W małym lesie, pod starym dębem, mieszkał mały zajączek o imieniu Tofik. Miał miękkie, szare futerko i długie uszy, które zawsze stawały na baczność, gdy coś usłyszał. Tofik uwielbiał marchewki, a najbardziej tę jedną, specjalną, którą dostał od mamy.

Pewnego słonecznego poranka Tofik wybrał się na spacer. Skakał po łące, wąchając kwiaty i nasłuchując śpiewu ptaków. Nagle zobaczył małą myszkę, która siedziała pod krzakiem i cicho płakała.

– Dlaczego płaczesz? – zapytał Tofik. Myszka otarła łapką łzy. – Zgubiłam wszystkie zapasy na zimę – wyszeptała. – Nie mam nic do jedzenia. Tofik pomyślał o swojej ulubionej marchewce. Była taka smaczna, ale widział, jak smutna jest myszka.

– Proszę, weź moją marchewkę – powiedział Tofik, podając ją myszce. – Dziękuję! – ucieszyła się myszka. – Jesteś bardzo dobry. Tofik poczuł ciepło w sercu. Pomaganie innym było fajne!

Poszedł dalej. Po chwili spotkał wiewiórkę, która nerwowo przeszukiwała trawę. – Szukasz czegoś? – spytał. – Zgubiłam orzeszki, które zbierałam dla dzieci – odpowiedziała wiewiórka. Tofik pomógł jej szukać. Razem znaleźli ukryty zapas pod liśćmi. Wiewiórka uśmiechnęła się szeroko.

– Dziękuję, Tofiku! – zawołała. – Dzięki tobie mam jedzenie dla moich małych wiewiórek. Tofik był bardzo szczęśliwy. Zrozumiał, że dzielenie się i pomaganie daje radość nie tylko innym, ale i jemu samemu.

Słońce zaczęło zachodzić. Tofik wrócił do swojej norki. Mama czekała na niego z ciepłym kocykiem. – Gdzie byłeś, synku? – zapytała. Tofik opowiedział jej o przygodach. Mama przytuliła go i powiedziała: – Jesteś wspaniałym zajączkiem.

Wieczorem Tofik położył się do łóżeczka. Przez okno widział migoczące gwiazdy. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Zamknął oczy i pomyślał o nowych przyjaciołach. Wkrótce zasnął spokojnym snem, a księżyc świecił nad lasem.