Czerwony wóz strażacki Franek

— Bajka do czytania —

W małej remizie na końcu ulicy mieszkał mały czerwony wóz strażacki. Miał na imię Franek.

Codziennie wieczorem pan strażak czyścił Franka na błysk. „Błyś, błyś” – świeciły reflektory, a Franek mrugał z radości. „Wrrr, wrrr” – mruczał silnik, gotowy do drogi.

Pewnej nocy, gdy księżyc wisiał nad remizą, Franek usłyszał ciche pukanie. „Puk, puk, puk”. To mały bury kotek zgubił mamę. Kotek płakał: „Miau, miau – gdzie jest mój dom?”.

Franek natychmiast zapalił światła. „Ciu, ciu” – zawyła syrena łagodnie, żeby nie obudzić maluchów. Pan strażak wziął kotka na ręce i powiedział: „Pomóż nam, Franek!”.

Franek ruszył powoli, oświetlając drogę. Migał kierunkowskazami: „Lupu, celu – tędy, tamtędy”. Jechali przez ciche uliczki, a kotek patrzył w światła.

Nagle zza płotu wyskoczyła czarna kotka. „Miau, miau – mój synek!”. Kotek rzucił się do mamy. Wszyscy się uśmiechnęli, a Franek zatrąbił radośnie: „Trutu, trutu!”.

Pan strażak pogłaskał oba koty, a Franek poczuł dumę. „Nawet mały wóz może pomóc, gdy świeci światłem i ma odwagę” – szepnął pan strażak.

W remizie Franek zaparkował na swoim miejscu. Reflektory zgasły, silnik umilkł. Kocury już spały w ciepłym kącie, a Franek patrzył na gwiazdy.

Cicho, cicho – zamyka się remiza. Franek mruczy sennie: „Wrrr, wrrr... dobranoc, kocurki, dobranoc, gwiazdy”. I zasypia spokojnie pod kołdrą nocy.