Bajka o wizycie u lekarza – Przygoda Małego Misia

— Bajka do czytania —

Mały Miś Tuliś mieszkał w przytulnym domku na skraju Leśnej Polany. Pewnego dnia, gdy bawił się w chowanego z wiewiórką Fiką, poczuł, że jego brzuszek dziwnie burczy, a łapka trochę boli. Mama Misia, Mądra Niedźwiedzica, spojrzała na niego ciepło i powiedziała: „Tulisiu, czas na wizytę u doktora Borsuka. To nasz przyjaciel, który pomoże ci być zdrowym i silnym.”

Tuliś zmarszczył nosek. „Ale ja się boję! – wyszeptał, chowając się pod kocykiem. – A jeśli doktor Borsuk będzie chciał zrobić mi zastrzyk? Albo jeśli boli?” Mama przytuliła go do swojego miękkiego futerka. „Widzisz, Tulisiu, doktor Borsuk nie chce cię skrzywdzić. On chce cię wysłuchać, zbadać i powiedzieć, co zrobić, żebyś znów mógł skakać po łące.”

W drodze do przychodni Tuliś spotkał Zajączka Skoczka, który szedł z tatą. „Cześć, Tulisiu! – zawołał Zajączek. – Ja też idę do doktora. Wiesz, on ma taki fajny stetoskop, którym słucha, jak serduszko bije. A potem daje mi witaminki w kolorowych kapsułkach.” Tuliś zdziwił się: „Witaminki? To nie zastrzyk?” „Nie – zaśmiał się Zajączek. – To małe, słodkie pastylki, które sprawiają, że jesteś mocny.”

W przychodni doktor Borsuk miał wielkie, okrągłe okulary i siwą brodę. Uśmiechnął się do Tulisia. „Witaj, mały przyjacielu. Opowiedz mi, co cię boli.” Tuliś opowiedział o burczącym brzuszku i bolącej łapce. Doktor Borsuk delikatnie obejrzał łapkę, a potem przyłożył stetoskop do brzuszka. „Słyszę, że twój brzuszek mówi: ‘Chcę marchewki i miodku!’ – zażartował. – A łapka potrzebuje odpoczynku.”

Doktor Borsuk dał Tulisiemu małą, zieloną buteleczkę z syropkiem. „To na brzuszek – powiedział. – A na łapkę, musisz dziś dużo leżeć i bawić się w ciche zabawy. Ale wiesz co? Jutro będziesz już zdrowy.” Tuliś uśmiechnął się. „To wszystko? Żadnego zastrzyku?” „Nie dziś – pokiwał głową doktor. – Ale pamiętaj, że czasem małe ukłucie pomaga uniknąć wielkiej choroby. To jak magiczna tarcza dla twojego ciała.”

Mama i Tuliś wrócili do domu. Wieczorem Tuliś napił się ciepłego syropku, a mama położyła go do łóżka. „Mamo – zapytał Tuliś – czy doktor Borsuk jest naprawdę przyjacielem?” „Tak, kochanie – odpowiedziała mama. – Każdy lekarz chce, żebyś był zdrowy. To jak opiekun twojego ciała, który dba o nie tak, jak my dbamy o ciebie.”

Tuliś zamknął oczy, a w jego głowie pojawiły się obrazy: doktor Borsuk z uśmiechem, Zajączek Skoczek z witaminkami i mama przytulająca go. „Jutro – pomyślał – będę mógł znów biegać po łące. A wizyta u lekarza? To nic strasznego. To przygoda, która kończy się zdrowiem.”

W pokoju zapanowała cisza. Na niebie za oknem zapaliły się pierwsze gwiazdy, a księżyc uśmiechał się do Tulisia. Mały Miś westchnął spokojnie i zasnął, wiedząc, że jutro będzie nowy, radosny dzień.