Przebudzenie Pączka Tulipana

— Bajka do czytania —

W małym przedszkolu, w zielonej doniczce na parapecie, mieszkał sobie Pączek Tulipan. Był malutki, okrąglutki i jeszcze całkiem zielony. Obok niego stały już duże, kolorowe kwiaty – żółty Narcyz i czerwony Mak. Każdego ranka dzieci podlewały doniczki i wołały: „Śpij dobrze, Pączku!”.

Pączek Tulipan bardzo chciał być już duży i kolorowy jak jego przyjaciele. „Dlaczego ja jeszcze nie kwitnę?” – pytał cicho listka, który go otulał. Listek odpowiedział: „Poczekaj, twoja wiosna przyjdzie w swoim czasie. Musisz najpierw nabrać siły w środku.”

Pączek nie rozumiał. Codziennie wystawiał swój zielony czubek do słońca i próbował się rozwinąć. Ale nic się nie działo. Narcyz i Mak śmiali się: „Jesteś jeszcze za mały! Zostań sobie w ziemi!”. Pączkowi zrobiło się smutno. Schował się głębiej w doniczce.

Pewnego ranka do przedszkola przyszła nowa pani – Pani Wiosna. Miała długi, zielony płaszcz i pachniała krokusami. Spojrzała na wszystkie kwiaty i powiedziała: „Najpiękniejsze kwiaty to te, które czekają cierpliwie. Każdy ma swoją chwilę.” Podeszła do Pączka i szepnęła mu coś do ucha.

Pączek poczuł ciepło w środku. Następnego dnia, zamiast wyciągać się na siłę, zaczął pić wodę małymi łyczkami i grzać się w słońcu, nie spiesząc się. Powoli, bardzo powoli, jego zielona skórka zaczęła pękać. Najpierw pojawił się jeden mały, różowy płatek.

Potem drugi, trzeci i czwarty. Pączek rozkwitł! Był różowy i delikatny, a jego płatki lśniły w słońcu. Narcyz i Mak zdziwili się: „Ojej, jesteś taki piękny! I taki wyjątkowy – nie jesteś ani żółty, ani czerwony, tylko różowy!”. Pączek uśmiechnął się i powiedział: „Każdy kwitnie w swoim czasie.”

Od tamtej pory w przedszkolu wszystkie kwiaty rosły w swoim tempie. Nikt się nie śpieszył, nikt nie był lepszy. Każdy wiedział, że ma swoją własną wiosnę. Dzieci przychodziły i mówiły: „Jaki piękny tulipan!”. A Pączek – już duży Tulipan – kiwał głową na dobranoc.

Gdy słońce zaszło za oknem, Pączek Tulipan zamknął swoje płatki. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Obok niego zasypiały Narcyz i Mak. W doniczce zapanowała cisza. Na niebie zaświeciły pierwsze gwiazdy. „Dobranoc, Pączku” – szepnęła Pani Wiosna. I Pączek zasnął spokojnie, wiedząc, że każdy rozkwita w swoim czasie.