Zajączek Kicuś i wielkanocne pisanki

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej dolince, gdzie kwitły żółte krokusy i pachniało wiosną, mieszkał zajączek Kicuś. Tuż przed Wielkanocą Kicuś miał wielkie zadanie: musiał zebrać jak najwięcej jajek, aby potem pomalować je na świąteczne pisanki. Każdego dnia skakał po łące, zaglądał pod listki i za kamienie, szukając białych skarbów.

Pewnego razu, gdy Kicuś niósł już pełny koszyczek, spotkał wiewiórkę Rudzię. Rudzia płakała pod starym dębem, bo jej domek po zimie był pełen dziur i nie miała czym go ozdobić na święta. „Mogę ci pomóc” – powiedział Kicuś i oddał jej kilka swoich najładniejszych jajek. Rudzia uśmiechnęła się szeroko i pobiegła do dziupli.

Kicuś poszedł dalej, ale teraz koszyczek był lżejszy. Wkrótce usłyszał ciche pukanie – to dzięcioł Stukot próbował wykuć świeżą dziuplę, ale nikt nie chciał z nim grać w berka. „Pobawię się z tobą” – zaproponował zajączek i przez chwilę hasali razem po trawie. Stukot był tak szczęśliwy, że zatańczył radosny taniec.

Pod wieczór Kicuś zobaczył starą sowę Mądrulę, która zbierała zioła na świąteczne potrawy, ale jej łapki były stare i bolały. „Pomogę ci” – powiedział Kicuś i razem nazbierali pachnącą miętę i rumianek. Sowa podziękowała mu ciepłym uściskiem skrzydła.

Kiedy słońce chyliło się ku zachodowi, Kicuś wrócił do swojej norki. Jego koszyczek był prawie pusty – zostały tylko trzy jajka. Usiadł smutno na progu i pomyślał: „Nie mam już czym ozdobić łąki na Wielkanoc”.

Nagle usłyszał ciche kroki. To Rudzia, Stukot i Mądruła nieśli piękne kosze pełne pisanek: czerwonych, niebieskich, w żółte paski i zielone kropki. „To dla ciebie” – powiedzieli chórem. „Dziś pokazałeś, że przyjaźń jest ważniejsza niż najpiękniejsze jajka. Pomogłeś nam, więc my pomogliśmy tobie.”

Kicuś uśmiechnął się od ucha do ucha. Pomalowali wszystkie pisanki razem – każda miała inny wzór, a przy tym śmiali się i tańczyli. Wielkanoc tego roku była najwspanialsza, a cała dolinka lśniła kolorami.

Gdy zapadł zmrok, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Kicuś położył się wygodnie w swoim legowisku z sianka. Obok stał koszyczek pełen podarowanych pisanek. Zamknął oczy, słysząc szelest wiatru i ciche „dobranoc” od przyjaciół. We śnie widział jeszcze uśmiechy i wiedział, że prawdziwe święta są w sercu.