Bajka o trzech świnkach i tajemniczym ogrodzie

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małej wiosce na skraju lasu, mieszkały trzy małe świnki: Pysia, Mela i Kruszynka. Każda z nich miała swój mały domek – Pysia zbudowała go ze słomy, Mela z patyków, a Kruszynka z cegieł. Ale w tej bajce nie było złego wilka, za to w ogrodzie za domkami krył się tajemniczy ogród, o którym nikt nie wiedział.

Pewnego słonecznego poranka świnki bawiły się w berka na łące. Nagle Pysia zauważyła coś błyszczącego w krzakach. – Spójrzcie! – zawołała. – To chyba klucz! – Mela podbiegła i zobaczyła mały, złoty kluczyk leżący na mchu. – Do czego może pasować? – zastanawiała się Kruszynka, która zawsze była najciekawsza.

Świnki postanowiły szukać zamka. Przeszukały całą wioskę – zaglądały pod kamienie, za płoty, a nawet do starej studni. W końcu, w gęstwinie za domem Kruszynki, odkryły ukryte drzwi w ziemi. Pysia włożyła klucz, drzwi otworzyły się z cichym skrzypnięciem, a przed nimi ukazał się ogród pełen kolorowych kwiatów i drzew owocowych.

W ogrodzie rosły jabłka, gruszki i śliwki, a także dziwne rośliny, które świeciły w ciemności. Świnki były zachwycone. – To najpiękniejsze miejsce, jakie widziałam! – pisnęła Mela. Ale gdy chciały zerwać owoc, zza krzaka wyskoczyła mała wiewiórka o imieniu Tosia. – To mój ogród – powiedziała smutno. – Odkąd go znalazłam, nikt mnie nie odwiedza.

Świnki spojrzały po sobie. – Nie wiedziałyśmy, że to twój ogród – powiedziała Kruszynka. – Przepraszamy. – Tosia westchnęła. – Nie chodzi o to, że nie możecie jeść owoców. Chodzi o to, że jestem samotna. – Pysia, Mela i Kruszynka pomyślały chwilę. – A może będziemy tu przychodzić codziennie? – zaproponowała Mela. – Razem będzie weselej!

Od tego dnia świnki odwiedzały Tosię każdego popołudnia. Bawiły się w chowanego między drzewami, pleciony wianki z polnych kwiatów i dzieliły się owocami z ogrodu. Nawet Kruszynka, która najbardziej lubiła swój ceglany domek, przyznawała, że ogród jest wspaniały, bo wszyscy są razem.

Pewnego wieczoru, gdy słońce zachodziło nad ogrodem, Tosia powiedziała: – Dziękuję, że jesteście. Dzięki wam ten ogród stał się prawdziwym skarbem. – Świnki uśmiechnęły się. Zrozumiały, że najważniejsze nie są rzeczy, które się ma, ale przyjaciele, z którymi można się nimi dzielić.

Gdy zapadł zmrok, świnki wróciły do swoich domków. Pysia położyła się w słomianym łóżku, Mela w wiklinowym koszyku, a Kruszynka na miękkiej pierzynie. Każda z nich patrzyła przez okno na gwiazdy i myślała o dzisiejszej przygodzie. Cisza ogarnęła wioskę, a w ogrodzie Tosia zasnęła pod jabłonią, śniąc o trzech małych świnkach, które nauczyły ją, że przyjaźń jest najpiękniejszym kluczem do każdego serca.