Bajka o trzech małych świnkach i zaczarowanym żołędziu

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w małym, zielonym lasku mieszkały trzy małe świnki – Chrumcia, Chrupcia i Chrumka. Każda z nich marzyła o czymś innym. Chrumcia chciała mieć największy domek z kolorowymi oknami. Chrupcia pragnęła całe mnóstwo soczystych jabłek. A Chrumka marzyła po prostu o tym, żeby wszystkie świnki były razem szczęśliwe.

Pewnego dnia do lasku przyleciała sroka i oznajmiła: – W lesie Gęstych Mchów ukryty jest zaczarowany żołądź! Ten, kto go znajdzie, może spełnić jedno jedyne życzenie. Świnki aż podskoczyły z radości. Każda pomyślała: „To będzie moje życzenie!”.

Rano wyruszyły w drogę. Chrumcia biegła przodem, patrząc tylko na swoje marzenia. Chrupcia zbierała po drodze wszystkie jabłka, które znalazła, i chciała iść sama. Ale Chrumka zatrzymała się i powiedziała: – Poczekajcie! Jeśli będziemy iść razem, łatwiej znajdziemy żołądź.

Chrumcia i Chrupcia nie chciały słuchać. Każda szła w swoją stronę. Chrumcia weszła w gęste krzaki i ugrzęzła w jeżynach. Chrupcia wpadła w strumyk i zmoczyła ogonek. Wtedy zrozumiały, że same nie dadzą rady. Zawołały Chrumkę: – Pomóż nam! Obiecujemy, że odtąd będziemy współpracować.

Chrumka przyniosła długi patyk, by wyciągnąć Chrumcię z krzaków, a potem pomogła Chrupci wysuszyć ogonek. Razem ruszyły dalej. Po chwili znalazły maleńką polanę, a na niej – leżał mały, błyszczący żołądź. To był on! „Teraz spełnię swoje marzenie!” – pomyślała każda, ale żadna nie odważyła się wypowiedzieć życzenia.

Nagle Chrumka zaproponowała: – Zamiast spełniać tylko swoje marzenie, pomyślmy o czymś, co będzie dobre dla nas wszystkich. Chrumcia i Chrupcia spojrzały po sobie. – A gdybyśmy poprosiły o domek dla trzech, z ogrodem pełnym jabłoni? – szepnęła Chrupcia. – I z kolorowymi oknami! – dodała Chrumcia. Chrumka uśmiechnęła się: – To będzie nasze wspólne życzenie.

I tak właśnie się stało. Żołądź zalśnił mocniej, a na skraju lasku wyrósł mały, przytulny domek. Miał czerwone okna, żółte drzwi i duży sad pełen jabłek. Świnki zamieszkały razem, a każdego wieczoru siadały na progu, patrząc na gwiazdy.

– To była najlepsza przygoda – mruknęła Chrumcia, tuląc się do miłego kocyka. – I najważniejsze, że jesteśmy razem – dodała Chrupcia. A Chrumka tylko cichutko westchnęła i zamknęła oczy. Wokół zrobiło się cicho, tylko księżyc kołysał do snu trzy małe świnki, które zrozumiały, że największym skarbem jest przyjaźń. Dobranoc, małe świnki. Dobranoc, kochane dzieci.