Bajka o trampolinie i małym niedźwiadku

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie słońce przebijało się przez korony drzew, stała wielka, okrągła trampolina. Należała do starego dębu, który pozwalał zwierzętom się na niej bawić. Kiedy tylko pojawiła się wiosna, wszystkie leśne dzieci biegały do niej, by skakać, ale mały miś Tymek zawsze stał z boku.

Tymek siadał pod krzaczkiem borówek i patrzył, jak zajączki i wiewiórki fruwają w powietrzu. „To takie proste” – myślał, ale gdy tylko zbliżał łapkę do trampoliny, serce biło mu mocniej. Bał się, że spadnie, że zrobi sobie krzywdę, że wszyscy będą się śmiać.

Pewnego dnia przybiegła wiewiórka Kiki. „Tymku, chodź, skacz razem ze mną!” – zawołała. „Nie umiem” – odpowiedział cicho miś. „To nic, ja cię nauczę!” – powiedziała i zaczęła pokazywać, jak delikatnie uginać kolana i odbijać się od sprężystej powierzchni.

Tymek postawił pierwszą łapkę na trampolinie, potem drugą. Wstrzymał oddech i podskoczył – ale zrobił to tak niezgrabnie, że wywinął koziół i wylądował miękko w trawie. Kiki zachichotała, ale zaraz dodała: „Widzisz, trawa jest miękka, a ja spadam codziennie. Wstawaj, próbuj dalej!”

Miś wstał, otrzepał futerko i znów stanął na trampolinie. Tym razem ugiął kolana tak, jak mu radziła, i hop! – podskoczył naprawdę wysoko. Poczuł w brzuchu przyjemne łaskotanie, a z pyska wyrwał mu się okrzyk radości. „Umiem!” – zawołał, skacząc raz za razem.

Od tego dnia Tymek przychodził na trampolinę codziennie. Skakał coraz wyżej, a przyjaciele klaskali w łapki. Nauczył się też łapać w powietrzu liście i kręcić małe salta. Nawet gdy czasem upadał, już się nie bał – wstawał i próbował znowu.

Gdy zapadł wieczór, a nad lasem pojawiły się pierwsze gwiazdy, Tymek wrócił do mamy. Był zmęczony, ale szczęśliwy. „Mamusiu, dzisiaj przestałem się bać” – szepnął, tuląc się do jej ciepłego futra. Mama pogłaskała go po głowie i uśmiechnęła się tajemniczo.

Patrzyły na niego przyjazne gwiazdy, a on oddychał równo, spokojnie, jakby kołysany przez niebo. I zapadł w głęboki, miły sen. Nawet we śnie wydawało mu się, że lekko podskakuje – a księżyc kiwał mu z góry, mówiąc: „Dobranoc, mały odważny misiu”.