Bajka o saksofonie dla dzieci

— Bajka do czytania —

W spokojnym, zielonym lesie mieszkał mały zajączek o imieniu Tupcio. Tupcio uwielbiał słuchać śpiewu ptaków i szumu drzew, ale pewnego dnia, skacząc wśród krzaków, natknął się na coś niezwykłego – leżał tam błyszczący, zakrzywiony przedmiot z mnóstwem guziczków.

Tupcio ostrożnie dotknął dziwnego znaleziska. Było gładkie, chłodne i lśniło w słońcu. Spróbował dmuchnąć w wąską rurkę, ale usłyszał tylko prychanie. „Co to za tajemnicza rzecz?” – pomyślał. Postanowił poszukać kogoś, kto mu pomoże.

Niedaleko, na starej wierzbie, siedziała sowa Zosia. Zosia była mądra i wiedziała wszystko o lesie. „To saksofon, mały przyjacielu” – powiedziała i pokazała Tupciowi, jak trzymać instrument, jak dmuchać i naciskać klawisze. „Spróbuj jeszcze raz – zachęciła cicho.”

Tupcio wziął głęboki oddech, przyłożył usta do ustnika i… z saksofonu wydobył się ciepły, niski dźwięk. Zajączek aż podskoczył z radości! Potem spróbował jeszcze raz, tym razem wyżej, i usłyszał radosny, śpiewny ton. „Udało się!” – zawołał, a sowa uśmiechnęła się.

Każdego dnia Tupcio ćwiczył, aż w końcu umiał zagrać prostą melodię. Gdy tylko zaczął grać, do koła schodziły się ptaki, wiewiórki i inne zwierzęta. Wszystkie słuchały w ciszy, a na ich pyszczkach pojawiał się spokój. Muzyka rozchodziła się po całym lesie.

Pewnego wieczoru, gdy słonko schowało się za horyzontem, Tupcio zagrał kołysankę. Dźwięki płynęły lekko, jak liście na wodzie. Zwierzęta powoli kładły się do snu, a las stawał się coraz cichszy. Żabki przestały kumkać, a ptaki schowały główki pod skrzydła.

Tupcio położył saksofon obok siebie i spojrzał w niebo. Na ciemnym granacie rozbłysły pierwsze gwiazdy. Powiał ciepły wietrzyk, który niósł ostatnie nuty kołysanki. Zajączek zamknął oczy, uśmiechnął się i zasnął, śniąc o muzyce, która otula cały świat.

Nad lasem zapadła cisza, a księżyc cicho przygrywał na srebrnym promieniu. Tupcio spał spokojnie, a saksofon leżał obok, gotowy na nowe melodie, które rozkwitną wraz z porankiem. Dobranoc, mały grajku – szepnęły gwiazdy.