Bajka o śwince Peppie i zagubionym uśmiechu

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego poranka świnka Peppia obudziła się w swoim różowym domku i od razu pobiegła do ogrodu. Ale kiedy spojrzała na swoją ulubioną huśtawkę, jej uśmiech nagle zniknął. – Gdzie się podział mój uśmiech? – zmartwiła się Peppia. Bez uśmiechu wszystko wydawało się szare i smutne.

Peppia poszła do kuchni, gdzie tata świnka robił naleśniki. – Tato, widziałeś mój uśmiech? – zapytała. Tata pokręcił głową. – Może zgubiłaś go, kiedy bawiłaś się w chowanego? – zasugerował. Peppia westchnęła i poszła szukać dalej.

W ogrodzie spotkała swojego przyjaciela, króliczka Kacperka. – Kacperku, pomóż mi znaleźć mój uśmiech – poprosiła. Kacperek przyglądał się trawie i kwiatom, ale nigdzie nie było śladu uśmiechu. – Może schował się w twojej kieszeni? – zapytał. Peppia sprawdziła – pusto.

Peppia usiadła na ławce i poczuła, że zaraz się rozpłacze. Wtedy zobaczyła małą biedronkę, która usiadła jej na ramieniu. – Dlaczego jesteś smutna? – zapytała cienkim głosikiem biedronka. – Zgubiłam uśmiech – odpowiedziała Peppia. Biedronka uśmiechnęła się i powiedziała: – A może twój uśmiech wcale się nie zgubił? Może po prostu zapomniałaś, co sprawia, że jesteś szczęśliwa.

Peppia pomyślała chwilę. Przypomniała sobie, jak rano tata zrobił jej naleśniki z dżemem, jak bawiła się z Kacperkiem w chowanego i jak słońce grzało jej różowe policzki. Nagle poczuła ciepło w brzuszku i na jej pyszczku pojawił się mały uśmiech.

– Widzisz? – zawołała biedronka. – Twój uśmiech wrócił! Peppia roześmiała się głośno. – Dziękuję, biedronko! – powiedziała i pobiegła do domu, żeby opowiedzieć tacie o swojej przygodzie. Tata przytulił ją mocno i powiedział: – Pamiętaj, Peppiu, uśmiech zawsze jest w tobie, czasem tylko trzeba go przypomnieć.

Wieczorem Peppia leżała w swoim łóżeczku, a przez okno wpadały migoczące gwiazdy. Była już zmęczona, ale bardzo szczęśliwa. – Dobranoc, gwiazdy – szepnęła. – Dobranoc, mój uśmiechu. I zamknęła oczy, czując, jak sen otula ją ciepłym kocykiem.

W pokoju zrobiło się cicho i spokojnie. Księżyc świecił łagodnie, a Peppia śniła o przygodach z biedronką i Kacperkiem. Wiedziała, że jutro znów się uśmiechnie, bo uśmiech nigdy naprawdę nie znika – czeka tylko, aż go znajdziemy w naszym sercu.