Bajka o Świętach Bożego Narodzenia dla 7-latka

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku tuż przed świętami panował wielki ruch. Wszyscy biegali do sklepów, pakowali paczki i dekorowali domy. Siedmioletni Tymek też czekał z niecierpliwością na Gwiazdkę – ale zupełnie z innego powodu niż większość dzieci.

Tymek mieszkał z mamą, tatą i małą siostrą Zuzią. Każdego ranka zerkał pod choinkę, czy nie przybyło pod nią więcej prezentów, ale najbardziej cieszyło go coś innego: zapach pierników, które mama piekła w kuchni, i śpiew kolęd, które nucił tata podczas sprzątania.

Pewnego popołudnia mama powiedziała: – Tymek, dziś wieczorem odwiedzimy starszą panią Helenę. Mieszka sama, a na święta potrzebuje odrobiny ciepła. Tymek westchnął: – Ale mamo, wtedy przegapię wieczorny film o Mikołaju! – Mikołaj może poczekać, a pani Helena nie ma nikogo – odparła mama.

Poszli więc z piernikami i własnoręcznie zrobioną kartką. Pani Helena miała siwe włosy i zmęczone oczy, ale gdy zobaczyła gości, rozpromieniła się. Tymek nieśmiało podał jej kartkę, na której narysował renifera. – Ach, jaki ładny! – ucieszyła się staruszka – Dziękuję, chłopcze. Najpiękniejszy prezent pod choinką.

Następnego dnia Tymek zaproponował, żeby zanieść ciastka do pana Józefa, który zawsze siedział sam na ławce. – Może też będzie mu miło? – powiedział do mamy. Mama uśmiechnęła się i przygotowała mały upominek. Pan Józef wzruszył się i poczęstował ich cukierkami, które zawsze nosił w kieszeni.

Wieczorem wigilijnym, gdy rodzina siadała do stołu, Tymek rozglądał się po pokoju. Pod choinką leżały tylko drobne prezenty: książeczka dla Zuzi, puzzle dla niego i opakowanie czekoladek dla mamy i taty. – Mamo, czy to wszystko? – zapytał cicho. – A czego byś jeszcze chciał? – spytała mama.

Tymek pomyślał chwilę. W głowie pojawiły mu się uśmiechy pani Heleny i pana Józefa, wspólne śpiewanie kolęd i zapach pierników. – Właściwie to mam już wszystko – powiedział i przytulił się do mamy. – Bo najważniejsze jest to, że jesteśmy razem – dodał tata, a Zuzia klasnęła w dłonie.

Gdy nastała noc, Tymek leżał w łóżku, patrząc w okno. Na niebie migotała pierwsza gwiazdka. Pomyślał o wszystkich, których dziś odwiedził i poczuł ciepło w sercu. – Dobranoc, gwiazdeczko – szepnął. Oczy same mu się zamknęły, a sen niósł go do krainy spokojnych świąt, gdzie liczyły się tylko dobre chwile.