Skorpek i gwiazdka motyla

— Bajka do czytania —

Na łące pełnej polnych kwiatów mieszkał mały skorpion o imieniu Skorpek. Miał błyszczące, czarne pancerzyki i małe szczypce, którymi bardzo chciał się z kimś przywitać.

Każdego dnia Skorpek wychodził ze swojej norki pod kamieniem i patrzył, jak inne zwierzęta się bawią. Motyle tańczyły w słońcu, biedronki spacerowały po trawie, a mrówki budowały wielki kopiec. Skorpek chciał do nich dołączyć, ale za każdym razem, gdy się zbliżał, wszyscy uciekali. Boją się moich szczypiec – myślał smutno.

Pewnego razu zobaczył małego, niebieskiego motyla, który siedział na kwiatku i płakał. Skorpek podszedł powoli i zapytał: – Dlaczego jesteś smutny? Motyl odpowiedział: – Zgubiłem drogę do domu, a już prawie noc. Skorpek nie wiedział, jak pomóc, ale postanowił zostać z motylem. – Usiądź tu obok mnie – powiedział – razem poczekamy, aż gwiazdy pokażą ci drogę.

Motyl nazywał się Migot i był bardzo ciekawy. – Nie boisz się moich szczypiec? – zapytał Skorpek. – Nie – odrzekł Migot – widzę, że masz dobre serce. Skorpek uśmiechnął się (skorpiony nie uśmiechają się łatwo, ale on spróbował). Siedzieli razem, a Migot opowiadał o kolorowych łąkach, które widział z góry.

Gdy zrobiło się ciemno, na niebie pojawiły się migoczące gwiazdy. Skorpek wskazał na najjaśniejszą: – To może być twoja gwiazda. Migot spojrzał i nagle przypomniał sobie, że jego dom znajduje się pod wielkim dębem. – Dziękuję, Skorpku – zawołał – bez ciebie bałbym się w ciemności. Ale zanim odleciał, przytulił się do szczypiec Skorpka i szepnął: – Jesteś moim przyjacielem.

Od tamtej pory Skorpek i Migot spotykali się każdego wieczora. Inne zwierzęta widziały, jak motyl bezpiecznie siada na skorpionie, i przestały się bać. Biedronka poprosiła, by skorpek pomógł jej przenieść listek, a mrówka zaprosiła go do budowania zamku z piasku. Skorpek czuł się szczęśliwy, bo znalazł przyjaciół.

Kiedy nastała noc, Skorpek wrócił do swojej norki. Migot zawisł na kwiatku tuż obok i zaśpiewał cichą piosenkę o gwiazdach. Skorpek zamknął oczy, a jego szczypce lekko drżały z radości. Wokół panowała cisza, tylko wiatr delikatnie poruszał trawami.

A nad łąką świeciła jasna gwiazda – ta sama, którą Skorpek pokazał Migotowi. Skorpek zasnął spokojnie, wiedząc, że jutro znów spotka swojego przyjaciela. Dobranoc, Skorpku. Dobranoc, mały motylu. Niech wasze sny będą pełne ciepła i blasku.